Ülkemde küskün sonbahar...

Küskün sonbahar sendeki kadar bende de hüzün var...

Ne yana dönsem içimi acıtan, gözüme gözüme batan olaylar, o olayların yansıtıcısı, aktarıcısı basın var. Kör olmak, sağır olmak yetmiyor ki; hissiz olmak, hissettiğine tepkisiz olmakta lazım, ama nasıl? Yanılmadınız... Hissiz tepkisiz olmak lazım dedim. Toplum olarak öyle değil miyiz? 1, 2, 3, 5 kişi duysa, duyarlı olsa ne fayda, olmasa ne fayda... Birlik beraberlik bilincimiz saçma sapan hesaplaşmalarla, yol ayrımına konan sağa dönüş, sola dönüş tabelalarıyla, din-dil- mezhep yetmedi, soy sop ayrımlarıyla( korkarım yakında şive farklılığı bile önem kazanacak) lokma lokma bölünmüyor mu? Ama dur demek lazım, görmek gördüğünü algılamak lazım, duymak duyduğunu anlamak lazım?

Daha dün akşam Kürt komşumun 10 yaşındaki oğlu dedi ki:

“Mine teyze aslında bizler bir bütünüz ve Amerika’ya göre büyük lokmayız. Bizi bir bütün olarak yutamayacağı için parçalara bölüp çiğnemek istiyor.”

İşte çocuk gözüyle gerçek...

Amerikan’dan daha karışık bir ülke miyiz? Neden İngilizler, İspanyollar, Fransızlar vs. burası bizim demiyor, bölmüyor, parçalamıyor onları...

Irak geçmişine bakalım çünkü onların geçmişinde bu günümüzü bulmak öyle kolay ki...

Saddam Hüseyin 1959 yılında General Abdülkerim Kasım suikastından sonra yaralı olarak CIA ve MOSSAD tarafından kaçırılır. Beyrut’ta yine CIA tarafından eğitim görür. Ülkesine döner ve kısa bir süre hapis yattıktan sonra partisinin başına geçer. Destekçisi kimdir. Amerika... Ülkede Kürt, Şia, Türkmen, Sünni çatışmalarını bastırması için tüm yardımlar sağlanır... Kim tarafından, yine Amerika... Sonrası hepimiz tarafından bilinen bir gerçek...

Sayın Bush: “Bir damla petrol bir damla kandan daha değerlidir demişti.” Yakında Irak rezervlerini tüketen Amerika bizim ülkemizi de önce parçalayacak, sonra yutacak...

Bize uyuyorken mi, yoksa yeni şehitlerimize ağıt yakarken mi misafir olacaklar? Bilinmez ama... Bu millet için evlatlarından akan kanın bir damlası Sayın Bush’un dolarlarının üstündeki rakamdan da, petrolün kara renginden de çok daha önemlidir, değerlidir. Öyleyse şimdi haykırma zamanı. Zaten toplanan yardımlar da haykırmanın dev sesi değil mi? Bu haykırış bir başlangıç... Topsuz tüfeksiz galibiyetler sağlayan atalarımızın inancıyla, haykırmaya devam edeceğiz. Mağlubiyetler gizli saklı çıkar oyunlarıyla alınsa da savaş meydanları bizim galibiyetlerimizin yüz akıdır... Ülkeme dil uzatan-göz koyan dağlarda gizlenen PKK olsa ne, ardında devim diye bağıran ABD olsa ne...

Yeter ki önce inancımızı, sonra birlik beraberliğimizi bozmadan BU VATAN BİZİM diyelim. O zaman şarkı sözü olur yiten evlatlarına içimizdeki ağıt dolu hüznün sözleri... Ne fark eder ki bu sözlerin yazarı, bestecisi. Küskün sonbahar sendeki kadar bende de hüzün var... Unutma ki döktüğün çiçeklerin yeniden filizlenmesini sağlayacak adaşın var...

Foto: Ela lal...