- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ülkemi özledim...
Dile kolay
Yirmi yılı geçti
Yurttan ayrılalı.
Özlemiyor muyum?
Tabi ki özlüyorum.
Bazan doğdugun yer değil
Doydugun yer, yuvanı kurduğun
Yer VATAN' ın diye avutuyorum kendimi.
Bazan dağ dağa kavuşmaz
Ama insana kavuşur diye düşünüyorum.
İlk geldiğim günlerde,
Postacının yolunu gözlerdim .
Kardeşlerimden, arkadaşlarımdan
Mektup var mı? diye.
Alıştım artık desem de,
Özlem bitmiyor .
Şöyle simit, peynir ve çayla
Çeşit, çeşit peynir ve zeytinle donanmış
Kahvaltıyı.
Pazardan kulaklari sağır edercesine
Bağıran satıcılardan kilo ile
Sebze ve meyve almayı
Fırından yeni çıkmış ekmeği
Eve gidene kadar azar azar
Koparıp yemeyi
Kitapçiya gidip sevdığim yazarların
Kitaplarını alıp okumayı
Sezen' in ve diğer sevdiğim sanatçıların CD lerini almayı
Köşe başındaki çicekçiden
Işe giderken ya da eve dönerken
Bir demet nergisi elimde taşımayı
Ve biraz da Türkçe dedikodu
yapmayi:)
Kardeşlerimi, can dostlarımı
Ana babamin mezarı basında doyasıya ağlamayı
ÖZLEDİM !!!!!!!
Neden bu duygular içinde olduğuma gelince:
Bir iki gündür internetten MAMMA MIA adlı filmi izliyorum. Burası Uzakdoğu ya filimler geç ulaşıyor. Sinemalarda yeni gösterime girdi. Sinemaya gitme zamanım olmadığı için netten izledim ve çok sevdim. Tekrar tekrar izlemek istiyorum. EGE denizinin mavisi beni büyüledi sanki. Bodrum'da tepeden izlediğim BİTEZ koyu gözlerimin önüne geldi. Burukluk hissettim yüreğimde. Burada okulların öğrenim yılı mart ayında bitiyor. Umarım koşullarım elverir de EGE nin incisini içine alan bir yurt gezisi yapabilirim.
Saygılarımla.
- Toplam blog
- : 397
- : 1111
- Kayıt tarihi
- : 16.05.07
1955 Niğde doğumluyum. Ancak Japonya'ya gelene kadar yaşantımın büyük bir bölümü Ankara'da geçti. Ka..