- Kategori
- Psikoloji
Umutla hüznün serüvenine merdiven dayamış haller...
Umutla hüznün serüvenine merdiven dayamış hallerin, en derinliklerindeyim...
Bursa'da sonbaharın temmuzdan aşırdığı ılık bir hava hükümranlığını sürdürürken,
bulutlar sanki bir başka masmavi, şarkılarda notalar bir başka duyarlı ve sitemli,
televizyonum da kapalı, mil çekmiş gözlerim sessizliğe, öylesine durgun sularda deli fırtınalar kopar beynimin derinliklerinde.
Hüznün en derin gizeminde, bir yara var sanki, kanını durduramıyorum, ne yapsam dinmiyor damarlarımın içindeki devranın farkındalığı ile, ürpererek, ölüm bu olsa gerek diyorum...
İşte ölmek bu olsa gerek...Hayattan kopmak böylesine, sesleri ikinci perdeden işitmek, nesneler havada pervane, gözlerim bakıyor ama görmüyor, sadece tek bir şey hissediyorum...
Kaybolmak, yitirmek nefes aldığım canı bedenden kopararak, uçmak, uçmak,
ayaklarım yere sımsıkı basarken, ruhumun benden uzaklaştığına hayretle tanık olmak, umutla hüznün serüvenine merdiven dayayan hallerin en derinliklerinde,
basamak basamak tırmanıyorum, acı içinde, ve sessizce...
Hiç bir şey değerli değil şu an,
hiç bir şeyin anlamı da yok,
üstelik aynaya da bakmıyorum,
süslenmeyi at bir kenara,
kendime bile bakmıyorum.
Ölmek bu olsa gerek!
Adım adım ve de sessizce...
Bursa'da sonbaharın temmuzdan aşırdığı ılık bir hava hükümranlığını sürdürürken,
bulutlar sanki bir başka masmavi, şarkılarda notalar bir başka duyarlı ve sitemli,
televizyonum da kapalı, mil çekmiş gözlerim sessizliğe, öylesine durgun sularda deli fırtınalar kopar beynimin derinliklerinde.
Hüznün en derin gizeminde, bir yara var sanki, kanını durduramıyorum, ne yapsam dinmiyor damarlarımın içindeki devranın farkındalığı ile, ürpererek, ölüm bu olsa gerek diyorum...
İşte ölmek bu olsa gerek...Hayattan kopmak böylesine, sesleri ikinci perdeden işitmek, nesneler havada pervane, gözlerim bakıyor ama görmüyor, sadece tek bir şey hissediyorum...
Kaybolmak, yitirmek nefes aldığım canı bedenden kopararak, uçmak, uçmak,
ayaklarım yere sımsıkı basarken, ruhumun benden uzaklaştığına hayretle tanık olmak, umutla hüznün serüvenine merdiven dayayan hallerin en derinliklerinde,
basamak basamak tırmanıyorum, acı içinde, ve sessizce...
Hiç bir şey değerli değil şu an,
hiç bir şeyin anlamı da yok,
üstelik aynaya da bakmıyorum,
süslenmeyi at bir kenara,
kendime bile bakmıyorum.
Ölmek bu olsa gerek!
Adım adım ve de sessizce...
- Toplam blog
- : 238
- : 1468
- Kayıt tarihi
- : 26.03.07
Bursa'dan bir milliyet okuru olarak, burada sizlerle olmak çok güzel. Bir ev hanımıyım, iki çocuk..