- Kategori
- Şiir
Unutmak

Unutmak umulmadık bir şifanın tuhaf tesiri misali
Yaraların kabuğunda saklı, dokunsan kanayacak
Acıklı yılan hikayelerini usulca bitirmek ilelebet
Her yağmurda bulutlanan gözleri deşmektir unutmak
Her sabah set çekmek, hatıların inantçı seslerine
Her gece dualara sarılıp ya rab unuttur diye ağlamak
Toplayıp bütün haksızlıkları, hak vermek sahibine
Veballeri sırtlanıp, suçluları aklamaktır unutmak
Okşamak, ölüme mahkum o kocaman yalanları
Gömmek, iki karışlık mezarlara hortlamak üzere
Cihanı dolduracak çığlıkları, bir solukta yutmak
Seherlerde, kusmak üzere dayanmaktır unutmak
Bütün isimleri bitiş, bütün yolları gidiş diye anlamak
Yanmış gemilerle birlikte, yanan umudu seyretmek
Mucizeler yağsada gökyüzünden, şaşırmamak hiç birine
Parçalara bölünüp, her birinden ölesiye kaçmaktır unutmak
Tam inanmışken kaybolmuşluğa, var olduğunu hatırlamak
Sevildikçe, başka gönüllere kızmak küsmek nankörce
Zarüri boşluklara mecburiyetler tıkıştırmak her an
Kopan can yongalarını, cana unutturmaktır unutmak
Can havliyle yıl misali saatleri kucaklamak
Canı cehenneme diyebilmek can acıtan zalimlere
Çıkarmak gül bahçesinden, gül kadri bilmeyenleri
Bahçelerde bir daha kuş uçurtmamaktır unutmak
Olmuşla ölmüşe çare olmaz nasılsa öyle ya
Olmuş bir kere diyebilmek, ölmüş diyememek
Giden gitmiş ya istemediği kadar meçhul yerlere
Dön istediğin zaman demeyi, istememektir unutmak
Kaldırıp bohçalara tıkmak, vesveseli düşleri
Tebessüm provaları yapmak bunca kederin üstüne
Şarkılarda ağlayamamayı, farkedip şaşırmak
Gözleri kızarmış, yorgun sevdaları uyutmaktır unutmak
Anıları tersinden okumak, tepeden bakmak maziye
Hatıralara müteşekkir tebessümler savurmak
Acılara bir ninni tutturmak, ilaç lezzetinde
Artık uyuyabilmek, başka düşler görebilmektir unutmak....