- Kategori
- Şiir
Unutmuşum...

Yıllarca dönmeni beklerken
Dönmek aklından geçmeye başladığında
Ben yaşamayı atmıştım bir kenara
Hiç istemezdim ama seni “unutmuşum”
Oysa dön diye her saat dualar ettim
Yollarını gözledim, sokaklara adını yazdım
Gölgelerde bile “seni” aradım
Dua etmeyi de beklemeyi de “unutmuşum”
Bakmaya doyamadığım yüzüne
Bıkmadan usanmadan “seni seviyorum”
Demek için defalarca prova yaptım
Dönmedin ya sevmelerimizi “unutmuşum”
Dönmek bile istemedin sebebi varken
Gözlerin gökyüzüne benzerdi bazen,
Şimşekler çakardı bazen de yağmur olurdu
Ahu gözlerini bile “unutmuşum”
Hüznü sevinci mutluluğumuzu yaşatan
Yüreğinin adı sonsuza kadar aşktı
Gönlümdeki gökkuşağı bile hüzün kaplı
Bu şehrin aydınlık yerleri de kapkaranlık
Yüzüne bakmayı “unutmuşum”
Şimdi yağmurlar yağmıyor
Güneş açmıyor çiçekler kokmuyor
Tıpkı mutluluk huzur ve aşk gibi
Gidip de döneceğin yerleri “unutmuşum”
Bir Türk kahvesi yap kendine
Bavuluna istediğin kadar pişmanlık koy
Yap hesabını kitabını muhasebeni öyle kal
Ben aşkımızı çoktan “unutmuşum”
Seni sevdiğimi söyleyemiyorum artık,
Sanma ki bu yaptığım düpedüz şımarıklık
Bu değildi istediğim elbette ama
Pişman olmayı “unutmuşum”
***
Şimdi senden son bir isteğim var
“Sendeki beni bana getir” çünkü
Geri almayı “unutmuşum”
Erdoğan ÖZGENÇ
Adana 28.01.2014 22.34