- Kategori
- Psikoloji
Uzak....

Bloğumdaki resim yuzyuze.azbuz.com adresinden alınmıştır
Dün gece sen uyurken girdim usulca odana. Uzun uzun izledim seni. Şiir yazdım baş ucunda aşka dair. Bir şarkı fısıldadım kulağına. Gülümsedin. Oysa ne kadar uzaktaydım sana ve aşkına. Yanıma gel dedin. Gülümsedim. İzleme uzaktan, beni yaşa dedin. Olmaz dedim. Ben odana süzülen bir ışıktım sadece. Dokunamazdım, ulaşamazdım. Öylece izlerdim seni sen uyuduğun zamanlarda. Rüyaların gibi gece gelirdim sana. Gün ışıdığında kaybolurdum sessizce. Tıpkı gelişim gibi gidişimde sessiz olurdu. Ayak izim kalmazdı, ayakkabılarım ses çıkarmazdı, gölgem yoktu. Duymazdın, anlamazdın. Yaşamak isterdin, yaşayamazdın. Ne uzaktım sana, ne yakın. Ne vardım hayatında, ne yok. Belirsiz bir yerlerde, bir hayaldim. Sen benim hayallerimde bile olmadın oysa. Ben seni uzaktan izledim hep. Uzaktan gördüm. Uzaklarımda tuttum ellerini. Uzağına dokundum.
Dün gece seni izledim öylece. Baş ucunda döndüm durdum. Her halini aklıma kazıdım. Aklımı sende bıraktım, kalbimi avucuna koydum. Ben bir garip aşk yolcusuydum. Gitmem gerekti, gittim. Sabah gözlerini açtığında güzel bir gülümseme oldu yüzünde. Uzaktan biri senin için sevindi. İşte aşk böyle bir şeydi....