Uzaklaştıkça yakınlaşmak

'Uzaklar' ah uzaklar..!

Varlığın en güvenilir yeri, anne rahmini beğenmeyip dışarı çıkma isteği ile başlar insanoğlunun ‘Uzaklar’ özlemi. Sonra bir türlü iflah olmaz artık yürek. Hep daha öteye gitmek, beriyle yetinmemek baş gösterir. Başka yerler görmek, koklamak, hissetmek insanı dinginleştirir...

Dertli insan uzaklara bakıp dalar, derdini unutmak içindir, çünkü yolculuk için bütün erzaklar alınır, bir dert bırakılır geride...

Uzaklara gitmek, yakınlaştırmıştır insanı kendisine..!

‘Alıp başını gitmek’, gidenler için onur kaynağı olurken, kalanlara ah çekmiştir...

Yol, üzerinde gidenler içindir...

Kalana yolcudan hikayeler kalır...

Can Dündar, Uzaklar...

Yolcu’dan hikayeler okuyun bu kitapta...

Sidney’den, Moskova’ya; Bakü’den, Pekin’e; Ramallah’tan, Yeni Delhi’ye; Londra’dan, Diyarbakır’a; Hakkari’den, New York’a...

Okuyun ‘Uzaklar’ı...

Oralarda nasıl yaşanır?

İnsanlar ne yer, ne içer?

Ne giyilir, nasıl selamlaşılır?

Okuyun, ama yaşamış gibi olmayın..!

Yaşamak isteyin..!