- Kategori
- Anılar
Vapurlar
Vapurlara dairdir, resmiyet arzetmez!
İstanbul'da en sevdiğim şeyler arasında, vapurlar dümen farkıyla ön sırada bulunuyor.
İstanbul'a gelmeden önce aklımda dumanı tüten büyük bir deniz taşıtı şeklinde imgeselleşmiş vapur, İstanbul'da kendisiyle fiziksel olarak da tanışınca başka anlamlar da kazandı. Öncelikle, şimdi vapura uzaktan bakınca tepesinde duman olarak hayal dumanı görüyorum; yolcularından ayrılmış denize veya gökyüzüne bırakılmış hayallerden oluşan bir bulut. Mükemmel "vapur çayının" can çekişirken salı verdiği buharıyla birleşince vapurun görkemini gözümde katlarca artıran sihirli birleşim...
Henüz 2 aydır İstanbul'da bulunan biri olarak ben bile sürüyle hayallerimi saldım boğaza, vapurda bir bardak çayın arkadaşlığıyla... "Boğaz birleştiren", kendimle birleştirmem gereken nice benden ayrık ama benimle alakalı anıyla barışmamı sağladı. Yani beni benle de birleştirdi. Ben de buna karşılık ona borcumu hayallerimi çekinmeden görkemine görkem katsın diye üzerindeki hayal dumanına katarak ödedim. Bu alışverişden ne ölçüde memnun oldu bilmem ama ben masum bir bencillikle bu ilişkiden son derece memnun olduğumu itiraf etmeliyim. En azından şunu biliyor olmalı ki "vapuru" hakikaten çok seviyorum. Bundan gayri düşüncelerim bize saklı kalsın diyerek
ve son olarak da vapurda hep aklıma gelen bir şarkıyı size önererek yazıma son veriyorum. Nazım şiiri, Zülfü bestesi ve hayaller müziği...
"denizin üstünde ala bulut
yüzünde gümüş gemi
içinde sarı balık
dibinde mavi yosun
kıyıda bir çıplak adam
durmuş düşünür.
bulut mu olsam,
gemi mi yoksa?
balık mı olsam,
yosun mu yoksa?..
ne o, ne o, ne o.
deniz olunmalı, oğlum,
bulutuyla, gemisiyle, balığıyla, yosunuyla."
Nazım Hikmet RAN
- Toplam blog
- : 9
- : 379
- Kayıt tarihi
- : 26.01.07
Ben Cenk. Sık sık düşünüp; ara ara yazıyorum...