- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ve böyleymiş hayat
Her akşam üzeri yaptığı sahil yürüyüşünü tamamlamıştı. Şimdi, her zaman yaptığı gibi boş banklardan birine oturup, denizle yorgunluğunu gidermek istiyordu. Boş bank aramaya başladı. Banklar doluydu.
Bir bankın ucunda genç biri oturuyordu. Çekine çekine banka yaklaştı. Hafifce öksürdü. Genç kendi halindeydi düşlerinin derinlerindeydi. Bankın en uç noktasına oturuverdi. Gençle göz göze gelip selamlaşmak istiyordu. , Genç adam hiç bir şeyin farkında değildi. Sanki kendi kendine konuşuyor gibiydi. Epey zaman sonra yanına oturmuş emeklinin farkına vardı genç adam. "Ve böyleymiş hayat", amca bey dedi. (Emekli ilk kez göz göze geldiği adamın gözlerindeki acıyı gördü. Ona ilgiyle döndü.)
Genç adam konuşmaya devam ediyordu. Arasıra işte öyle amca bey diyordu.
"İnsanlar, doğar , yaşar ve ölürlermiş. Yaşarken de ölü gibi yaşayan, birçok insan varmış. Hiç kimse yıllardır gerçekte" işte ben buyum" dememiş... İçlerinde neler saklamışlar neler. Ne acıları saklamışlar yıllarca..."
Bir sözcükle bozulmuş büyü. Bir bakışla bozulmuş yuva. (Şiir gibi acıklı ve dokunaklı konuşması devam ediyordu)"İşte hayat durup duruyor karşımızda, acılar, güzel anlara elveda diyerek.Bu bir veda konuşmasıdır. Ne söylenecek bir şarkı kalmıştır, ne de bir söz. Her şeyin bittiği gibi bitiyor her şey."
(Emekli istem dışı olarak bir of çekti)
"Oflamak poflamakta da bitmiyor hiçbir şey."
" - Sahi amca bey sen niye hiç konuş muyorsun! Senin gibi moruklar akıl vermeye bayılırlar."
(Bir anlık sessizlikten sonra) "Özür dilerim amca aslında bu tür konuşma hiç benim tarzım değil. Moralim çok bozuk ne dediği mi bilmiyorum."
Gençle göz göze gelmişlerdi. Genç, emekli adamın tepkisini bekliyor gibiydi.
Emekli adam, başını öne eğdi. Genç adamın ne kadar büyük bir bunalım içinde olduğunu düşündü.
Tekrar genç adama baktı. Genç adam, tekrar kendi kendine konuşmaya başlamıştı.
Emekli adam banktan kalkıp kalkmamayı düşündü. Bir yandanda göz ucuyla genç adama bakıyordu.
Şimdi deniz durgundu, zaten seviyordu durgunluğu.
Genç adam elindeki bir fotoğrafı emekliye uzatarak"Bak bey amca! benim oğlan
Genç adamın gözleri ilk kez ışıldıyordu. Ağladı ağlayacak. Emekli adam zaten duygusaldı. O da uzunca baktı.
Fotoğraftaki çocukta ağladı ağlayacak.
Genç adam usulca kalktı, banktan. "-Hoşça kal bey amca"
Emekli adamın dili dolaştı, heyecanlandı, bir şeyler söylemek istedi.
Genç Adam, çoktan uzaklaşıp gözden kaybolmuştu.
- Toplam blog
- : 1410
- : 1053
- Kayıt tarihi
- : 04.11.06
Emekli öğretmenim ve emeklemeye devam ediyorum. Emeklilik yaşamın sonu değil, yaşama yeni amaçl..
