- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ve hayat...
Sorumun cevabı iki dizeymiş. Ben, bu soruyu kendime sormadan çok önce hayat, bir şairin yüreğine yerleştirmiş cevabımı. Hayat bu; daha sorular sorulmadan ve hatta belki de soruyu soracak olan doğmadan, cevapları yerleştiriyor bir yerlere. Günün birinde aklı sorulardan kararmış birine gün ışığı olsun diye, bir ana şefkatiyle serpiştiriyor cevapları yeryüzüne.
Benim cevabımı pempe kapaklı bir kitabın içine gizlemiş hayat. Ve diyor ki:
"Üç çeşit hikaye vardır;
Benimki, seninki ve gerçek olan" *
Önümde duran sarımsı kağıt üzerinde iki dize ve kitabın üzerinde huzursuzca kıpırdanan parmaklarım. Parmaklarım benden önce hissediyorlar sorumun baştan yanlış olduğunu. "Bu hikayenin ulaşacağı nokta nedir?" Sorum buydu. Oysa hayat soruma soruyla karşılık veriyor doğru soruyu sormayı öğreneyim diye. Diyor ki bana: "Sen hangi hikayeyi bilmek istiyorsun?" Hangi hikaye? Hayat haklı; bir değil bir kaç hikaye var. Benim hikayem, onun hikayesi ve gerçek olan...Ben kendi gerçeğimdeyim. Benim hikayem bu. Doğru soru belki de "Onun hikayesi nedir?" olmalı. Soruyorum hayata: "Sahi nedir onun hikayesi?" Cevap veriyor: "Bunu öğrenmek için karşı kıyıya yüzmelisin." Korkuyorum. Omzuma dokunuyor hafifçe. Hayat bu, korktuğunu bilir ve hafifçe dokunur omzuna. "Karşı kıyı çok uzak" diyorum ürkekliğimi gizlemeden ve devam ediyorum "Ve ben soluğumun yetip yetmeyeceğinden emin değilim." Zamanın hakimi hayat o bilge tavrıyla cevap veriyor: "Onun hikayesini ancak böyle öğrenebilirsin."
"Peki ya gerçek? Gerçeği nasıl bileceğim?" Ve hayat yanıtlıyor: "Karşıdakine yüzmesini söyle ve suya atla. Gerçek, ikinizin hikayesinin birleştiği yerde."
*Murathan Mungan- Tam İsabet / Elli Parça
RESİM: Sir Lawrence Alma-Tadema
Benim cevabımı pempe kapaklı bir kitabın içine gizlemiş hayat. Ve diyor ki:
"Üç çeşit hikaye vardır;
Benimki, seninki ve gerçek olan" *
Önümde duran sarımsı kağıt üzerinde iki dize ve kitabın üzerinde huzursuzca kıpırdanan parmaklarım. Parmaklarım benden önce hissediyorlar sorumun baştan yanlış olduğunu. "Bu hikayenin ulaşacağı nokta nedir?" Sorum buydu. Oysa hayat soruma soruyla karşılık veriyor doğru soruyu sormayı öğreneyim diye. Diyor ki bana: "Sen hangi hikayeyi bilmek istiyorsun?" Hangi hikaye? Hayat haklı; bir değil bir kaç hikaye var. Benim hikayem, onun hikayesi ve gerçek olan...Ben kendi gerçeğimdeyim. Benim hikayem bu. Doğru soru belki de "Onun hikayesi nedir?" olmalı. Soruyorum hayata: "Sahi nedir onun hikayesi?" Cevap veriyor: "Bunu öğrenmek için karşı kıyıya yüzmelisin." Korkuyorum. Omzuma dokunuyor hafifçe. Hayat bu, korktuğunu bilir ve hafifçe dokunur omzuna. "Karşı kıyı çok uzak" diyorum ürkekliğimi gizlemeden ve devam ediyorum "Ve ben soluğumun yetip yetmeyeceğinden emin değilim." Zamanın hakimi hayat o bilge tavrıyla cevap veriyor: "Onun hikayesini ancak böyle öğrenebilirsin."
"Peki ya gerçek? Gerçeği nasıl bileceğim?" Ve hayat yanıtlıyor: "Karşıdakine yüzmesini söyle ve suya atla. Gerçek, ikinizin hikayesinin birleştiği yerde."
*Murathan Mungan- Tam İsabet / Elli Parça
RESİM: Sir Lawrence Alma-Tadema
- Toplam blog
- : 408
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 17.06.06
Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..