- Kategori
- Şiir
Ve insan düştü...
Ve akıl dolandı yanılgının anaforuna
Hayal alemi kulak, yansımalar göz yerine,
Kalplerden geçip kirin okyanusuna döküldü sevgi
Zihinde kaygılardan kara bulut toplandı
Gönülden sıyrılıp merhamet
Ruhundan çekildi insan, gözünden düştü.
Aynadaki ile aklındaki kendisi aynı değil
Duyularından kayıp görünmez oldu cismi
Aklına dökülen bilgi nehirleri taştı
Ve bulandı birliği dirliği içindeki
Dünyadan çekildi insan, özünden düştü.
Önce dereler kurudu, kaybetti şifasını nimetler
Ruhunu eğiten sesler kesilmiş olmalı
Yada insanlar unuttu seslenmeyi gönüllere
Kalpten kalbe giden görünmez yollar mı kapandı
Manadan çekildi insan, sözünden düştü.
Yaralar iyileşmiyor, başkaldırmış hücreleri
Barış yok içinde kavga büyümüş
Bozulmuş düzeni, ayarıyla oynanmış beyninin
Kalbindeki göz durmuş kim bilir ne zaman
Ruhundan çekildi insan, gözünden düştü.
Aşık olurdu, sevgisi okyanusları doldurur,
Sevdası saygı gördüğünden destanlaşır tarihte
Sıcaklığı ayıltır, kokusu canlandırır sevdiğinin
Vefası sular seller gibi eritir dağı taşı aşar
Sokaktan çekildi insan, muhabbetten düştü.
r.alkan 21 aralık2012
- Toplam blog
- : 191
- : 540
- Kayıt tarihi
- : 01.06.08
Yerel bir gazetede yazıyorum. Okumayı severim, şiir okumayı severim. Emekli işçi olarak sosyal ak..