- Kategori
- Deneme
Veda...
Ebedi Mekan...
Artık yaşlanıyor olmamdan mı? Bilemiyorum. Bu dünyadan göç edenlerin vedalarına katılma isteğim.
Tanıdığım her bedensel ölünün vedasında bulunmak istiyorum. Pek iç açıcı bir durum olmasa da gerçek bu. Gerçeğin bir diğer anlamı da “ orada ben olabilirdim” dir.
Zordur kişinin sevdiğinden ebediyen ayrılması. Bir daha can gözü ile görememek, seslememek… Bu veda da “hoşça kal” denmemesinin nedeni tekrar buluşmamaktan mıdır? Kesin bir yanıt vermek mümkün olmasa da; kimine göre de tekrar buluşmak mümkün dense de; veda vedadır…
Umarım vedaya geldiğimi görmüştür gittiği yerden ve onu ne kadar önemsediğimi hissetmiştir. Ne mutlu ki, bedensel ölünün vedaları kalabalık olur. Giderken önemsendiğini görmek güzel oluyordur. Yaşamda iken insan ne kadar önemsendiği pek farkına varamayabilir...
Gidene dair sadece iyi anılar kalıyor geride. Huşu içinde sorarken imam “ Nasıl bilirdiniz? Hakkınızı helal ediyor musunuz? Evet, haykırışları içinde kalan ise daha temkinli. Evet, kelimesi dudaklarından dökülürken avluya, farkına varılmışın başka adı oluyor şimdi hayat…
Veda dan ayrılırken; geçmiş koyu bir sis perdesi gibi koyulaşıyor... Ve gelecek parlak günesin ilk yüzü gibi aydınlık...
Genelde vedalardan sonra bir süre yalnızlığı tercih ederiz. Kendimizle sadece o anı düşünürüz çaresizce…
Farkına varışa teşekkür ederiz içimizden, kazanılmış kendimiz için, yaşıyor olmanın bedeli, artık kendimize verdiğimiz değer için. Farkına varmadan ben demeyi öğrendiğimiz için…
Hayat bir kandırmaca mı? Diye söyleniriz kendimizle. Ta ki tekrar kalabalıklara karışana değin.
Hasan DEDE
2012
- Toplam blog
- : 46
- : 1265
- Kayıt tarihi
- : 30.01.12
1967 Muş - Varto Doğumluyum. Kişinin kendini anlatması zordur aslında. Ne yazarsam yazayım, ne be..