Velev ki..

Velev ki...

Ülkenin en önemli sorunu enflasyon. Yani paramızın değerini yitirmesi, alım gücünün düşmesi. Buna bağlı olarak ekonominin zayıflaması, işsizlik ve bunların getirisi olan terör...

Erdoğan ve ekibini ister beğenelim ister beğenmeyelim, bazı olumlu adımlarını yadsıyamayız. Devletin kurumlarını, arsalarını, yabancılara satarak da olsa izlediği ekonomi politikası sayesinde enflasyonu tek haneli rakamlara ulaştırmayı başardı

Hayır, ben bu seçimlerde ona oy vermedim. Bugün bir seçim olsa yine vermem. Ama nasıl ki sevmediğimiz bir insan, doğru da yapsa onun doğrusunu kabul etmek zorumuza gider.Bu da öyle bir şey...Ben 53 yaşındayım. Aldığım bir malı, aynı paraya ya da çok az farkla alabilme istikrarını ancak şu son yıllara görebildim.

Devlet hastanelerinin kuyruklarında çile doldurduğumuz yıllar geride kaldı. Özel hastanelerde insan gibi muayene olabiliyoruz. Amerika’ya, AB’ ye bağımlı olmak sadece bu döneme özgü değil...Gencecik fidanların solup gitmeleri de bu hükümet zamanında başlamadı.

İlk kez Amerika’ya ciddi olarak kafa tutabildik diye düşünüyorum, ben bir sade vatandaş olarak.Tabiî ki ne oyunlar dönüyor, nasıl pazarlıklar yapılıyor, bunları tarih yazacak, biz bilmiyoruz.

Halen ithalatımız, ihracatımızdan fazla. Ama ihracatta rekor kırıldığı belirtiliyor.

Buraya kadar her şey güzel. Hepsi kendi tabanına ait olmasa da yüzde kırkyedinin hakkını, şöyle ya da böyle vermeye çalışıyor, gayret ediyorlar diye düşünmek istiyordum.

Ne zaman ki, Sayın Başbakan İspanya’da, o , tarihe geçecek sözünü söyledi; ,Bana göre bütün bu yapılanları sıfırladı. Türbanı kasdederek “Velev ki, siyasi simge olsun” demesiyle , adeta , sönmesi umut edilen yangını ateşledi.

Bir ülke her çeşit zorlukların üstesinden gelebilir.Yeter ki birlik beraberlik ruhu ölmesin. Ama herkes siyasi görüşünü simgeleyen bir dış görünüm sergilemeye kalkarsa, nasıl, birlikten kardeşlikten söz edilebilir.

Cumhuriyetin temel değerlerini hedef alan tutumundan, umarım tez zamanda vazgeçer, sayın Başbakan.

Nasıl olsa, meclisin çoğunluğu benim tekelimde diye düşünüp, farklı düşünceleri yok sayması, yargı organlarını dahi küçümsemesi, adeta kendi sonunu kendi hazırlıyor diye düşündürüyor insana..

Bu halk, iktidara getirdiği nice güçlü liderleri sandığa gömmesini de bilmiştir. Yakın tarihimiz bu örneklerle doludur.

Kendine fazla güvenme; etraftaki farklı düşüncede, kimlikteki insanları küçük görmenin sonunun iyi olmadığını anlatan, İsa peygamberle ilgili şu öykü düşüncelerime açıklık getirecek sanırım.

İsa peygamber havarileri ile etrafı dolaşıyormuş. İyi huylu olmadığı bilinen, halk arasında pek itibar görmeyen biri de onların peşine takılmış, onlar nereye giderse o da gitmeye başlamış. Ve içinden onlara imrenirmiş, benim gibi kötü bir insanı bile aralarına aldılar diye sevinirmiş. Sonra havarilerden biri, bu adamın aralarında olmasından canı sıkılmış ve dönüp ona aşağılayarak bakmış. İçinden de şunları geçirmiş: “ Böyle bir adamın bizim içimizde işi ne, niye bizimle geliyor.” O sırada İsa peygamber’e Allah’ın şu sözleri ulaşmış: “ senin havarilerinden filanca ile aranızdaki o yabancının geçmişini sildim. Birinin gösterdiği tevazu nedeni ile günahlarını, diğerinin kibiri nedeni ile sevaplarını...”

Bizim halkımız da Yaradanımız gibi kibiri, şımarıklığı hiç sevmez. Birilerine gerektiği dersi, günü geldiğinde verir. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın.

Saygılarımla.......