- Kategori
- Gündelik Yaşam
Velev
Velev çekilen bir şut sonunda bir komşunun arabasının camı kırılmış olsun.
Arabanın sahibi sinsice ortaya çıksın ve eline topu alıp "kim kırdı lan
camımı" diye sorsun. Camı kıran kişi sen olma. Camı kıran ve kırmayan
herkes kaçarken sen kaçma. Komşun ile gözgöze gel. Sen mi kırdın lan? diye
bağırsın sana. Sen de "valla ben kırmadım" de. Altışardan iki takım
yani toplamda oniki kişi içinde kaçan onbir kişinin aksi -doğal olarak
"anormal"- bir hareket yapmış ol kaçmayarak. Korkmaman,
kaçmaman sebebiyle aykırı gözükmen, aykırı gözükmen sebebiyle suçlu izlenimi
uyandırman. Bütün bu olanların ne anlama geldiğini yıllar sonra fark edecek
olman. Komşunun kulağına yapışıp seni babana götürmek istemesi ama babandan
tırsmış olması.
Velev baban o an evde olsun, camı açıp "noluyor?" diye sorsun, komşun aksinden hiç şüphelenmez bir ifade ile şüphesini kesin kanıt gibi babana sunsun, senin için "camı kırmış" desin. O anda gerçekten kırmış gibi korkmuş ol. "Lan acaba ben mi kırdım camı" diye olay anını düşün. Baban yüzüne baksın, senin kırmadığını anlasın, seni eve çağırsın. Koşup babana git.
Velev baban kollarını açmış olsun, ağlamadan önce son kelimelerin şöye olsun, "zaten benim çektiğim şutlar hep gol oluyor baba"
K.
Velev baban o an evde olsun, camı açıp "noluyor?" diye sorsun, komşun aksinden hiç şüphelenmez bir ifade ile şüphesini kesin kanıt gibi babana sunsun, senin için "camı kırmış" desin. O anda gerçekten kırmış gibi korkmuş ol. "Lan acaba ben mi kırdım camı" diye olay anını düşün. Baban yüzüne baksın, senin kırmadığını anlasın, seni eve çağırsın. Koşup babana git.
Velev baban kollarını açmış olsun, ağlamadan önce son kelimelerin şöye olsun, "zaten benim çektiğim şutlar hep gol oluyor baba"
K.