- Kategori
- Psikoloji
Vermek hep daha kolaydı...
Gözüm daldı bugün. Uzak bir noktaya..
Ruhum bedenimden ayrıldı ve izlemeye koyuldu yine..
Hayır bu bir aynaya bakış değil. İçinin, özünün kendine bakışı belki de, ama ayna değil..
İkisi de biliyor farklı olduklarını aynı gibi görünselerde..
Ruhum izlerken farketti ki, o içinde bulunmadığı beden kendisi olmadan ne kadar da zorlanıyordu nefes alırken ve daha da ilginci verirken!!..
Nefes almak vermekten zordu.. ama dedi ruhum, ben yokken vermekte de zorlanıyor bu beden!
Vermek her daim kolay olmuştu ruh için. Ve ruhu olan beden için... herşeyde öyle değil miydi?
Vermek almaktan hep daha kolaydı.. daha pasif gerçekleşen bir durumdu..
Pasif olmak kronikleşir miydi acaba? Yoksa...?
Ruhum bedenine geri döndü..
Yine kendi oldu..
Ve yine, nefes aldı...ve... verdi.
- Toplam blog
- : 71
- : 2134
- Kayıt tarihi
- : 11.03.07
1979 doğumluyum. Severek ve isteyerek girdiğim tıp fakültesini bitirdikten sonra veterinerlik de oku..