- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ya sonrası?
Soğuk bir taş üzerinde bir isim ve iki tarihten ibaret yaşam... Sona erdiğinde! Eğer arkanızda adınızı yaşatmak isteyenler varsa tabi. Ben yaşatmak istedim, koydum taşını başına, bir fatiha diledim yolu oraya düşenden...
Bir anda değişiveren dengeleri düşündüm. Bir tuğlanın duvardaki yerinden düşüp yok olması gibiydi. Orada dururken asla işlevi ve önemi bu derece farkedilmeyen birer tuğla gibiydi tüm yaşamlar. Sıradan, bütünü oluşturan bir parça sadece...Ama eğer oradaysa!
O tuğla bulunduğu yerden ayrıldığında daha iyi anlaşılıyordu her şey. Sırasındakiler, altında ve üstündekiler de mutlaka bir kayma yapıyordu hemen. Ve bu tuğla öyle bir tuğlaydı ki, yerine yenisini koymanın imkanı yoktu. Yapılacak tek şey, etrafındakilerin bu yer değiştirmeye göre yenilenmesiydi...
Mutlaka değişiyordu tüm dengeler. Mutlaka hissediliyordu bu açık. Varken hiç hissedilmese de....
Ferkedilmeyen düzende, farkedilmeyen bir görevi vardı her kişinin. Yaşı, mesleği, cinsiyetinin önemi olmadan; yaşayan herkesin görülmeyen o kadar çok değeri var ki...
Ne yazık ki, bunu o düzen içinde görebilmek de çok zor.
Hayattan bıkıp ta; ‘’Allah canımı alsın’’ deriz bazen. Alsın da bitsin her şey... Yoğun depresyonlarda hissedilen işe yaramazlık hali belirginleşir. Gereksiz bir varlık sayar insan kendini...Oysa ki, biz yaşarken o kadar kişinin yaşamını etkiliyoruz, bunu anlayamayız bile.
Gidenin arkasından yaşanan zorlukları gördüğümde, bu konuyu sık sık düşünmeye başladım. Şu an yaşıyoruz ve zamanımız gelip de sessizce gittiğimizde ne olacak? Hele bir de daha yolun başlarındaysak...Ya da ortalarında!
Ya sonrası, ne olacak?
- Toplam blog
- : 240
- : 1628
- Kayıt tarihi
- : 18.08.06
Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..