- Kategori
- Psikoloji
Yabancılaştığında..

Yabancılaştığını hissetmek bir an'da yaşadığın ortama. Baktığın gözler başkalaşır sanki. Daima var olan nokta belirginleşmeye başlar. Huzursuzluk çöker yüreğine. Ağırlaşırsın. Kukla olursun ipleri görünmeyen. Kimin elinde olduğu belli olmayan. Dokunduğun her eşya başkasına aitdir sanki.
Ellerin büyümeye başlar. Ayakların gitmek istemediği yerlere sürükler seni. Gözyaşların susar. Hapsolmuş kelimeler dökülmeye başlar aniden. Dizeler sıralanırken, başını dahi hatırlayamadığın şiirlerinin çığlığı olur sadece duvarların'da belkide.
Bir ışık vardır tanıdık gelen sana. O ışığa ulaşmak kolaydır belki ama. Gidebilmek için güç gereklidir. Umut'dur senin en büyük gücün. O' na yabancılaşmamak istersin. Bari o kalsın elinde.
Sis'in arkasın da görünen yalnızlığının yaklaşmaya başladığını hissedersin. Yakalamak gelir içinden. Derin dinlenmelere gebe olan yalnızlığını karşılarsın tüm gücünle.
Kulaklarını tıkarsın yalanlara. Çevrende olup bitenlere aldırmadan yaşayabilme arzusu kemirir içini. Ne Ülkende ki tuhaflıklara, mantıksızlıklara, ne insanların riyakarlığına, yalan bakan gözlerine aldırmamaya çalışırsın.
Kendini dinlersin sadece. Yabancılaştıranlardan hesap sormaktır belki de tek çare. Panzehiri bu olsa gerek.