- Kategori
- Şiir
Yağmur
Gençlik yıllarımdan kalmış bir karalama....
Dün akşam oturmuş yine pencerede
Dinlerken yağmurun musikisini
Düşen her damlası hayalimde
Çiziyordu beni büyüleyen resmini
Eşsiz bir şiir gibiydi yağmur
Her damlası seni anlatan bir hece
Sanki seni çizmek için yağıyor
Senden ayrı kaldığım bu ilk gece
Durmuştu benim için zaman
Hayalinle başbaşa iken
Sessizce uzaklaşırken sen yanımdan
Tattım ayrılığın acısını yeniden
Seni görebilmek amacıyla dışarıda
Yavaşça uzanıp baktım pencereden
Siyah bir perde vardı sadece orada
Ayırmaya çalışıyordu seni benden
Son bir umutla dönüp baktım kalbime
İşte yine oradaydın elinde bir çiçekle
Yavaş yavaş uzandı elim göğsüme
Hissettim orada olduğunu hep benimle.