Yalnız fenere ağıt

Dalgalar, kaya, köpük ve yıldız,

Pervanelerde öğütülen zaman,

Yürek atışı gibi fenerin ışıkları,

Bir namlu soğukluğunda karanlıklar

Yalnız tünelin ucunda mı cılız umutlar?

Bezgin denizcilerin kısık gözlerinde mi?

Dolaşır denizleri yunusların çığlığı,

Ses duvarından geçerken gizli ağıtlar.

Dövünür durur hiç gelmeyeceklere..

Taşar da denizler, kabarır ana yüreği gibi.

Bir haber sorar hissiz kayalardan,

Yeminli olsalar da ser verip sır vermemeye.

Sabır taşları bile çatlayıverir bir gün,

Karışır türküler kopan fırtınalara,

Yorgun şafaklara açılan pencerelerden,

Son fener ışığı selamlarken yenigünü,

Çıkıp da gelir o gül yüzlü efsanelerden..