Yalnızlığın çaresi

Burada öylece oturup saatlerin geçip gidişini izlemek istiyorum artık.

İnsanların samimiyeti o kadar sahte ve bana o kadar uzak geliyor ki,

Sanki onlar olmasa daha rahat nefes alabilecekmişim gibi.

Ama bir yanım, yalnız olmaya katlanamıyor,

Bir ses, bir nefes arıyor;

Güvenle sarılıp, sıcaklığını hissedebileceği ten bulmak arzusuyla yanıp tutuşuyor.

Oysa yüreğindeki saf şefkatle bir anne,

Sarsılmaz duruşuyla bir baba sevgisidir

Aslında ruhumuzu o eşsiz doygunluğa ulaştıracak olan

Ve bazen de ikisinin karması olan kocaman bir sevgiyi yüreğine sığdırmış olan insanların,

Hayatımıza girmesi.

Yine de üzülerek söylüyorum ki

Ben ve benim gibiler, değerini bilmediğimiz sürece o doygunluktan mahrum kalmaya mahkumuz..

Şiirsever bir kadın, şifa dağıtmayı görev edinmiş bir eczacı, kalbinin sesini dinleyen bir insan...