- Kategori
- İlişkiler
Yalnızlığın şerefine!

Kocaman bir yalnızlığın ortasındasın; inkar etme, yalnızsın işte! O, olmasa yaşayamazsın. Kendini kandırma! Acı çekmelisin sen, çektikçe büyüdüğün.. Biriktirdiğin terkedilişler olmalı; seni ,sen, yapan. Onlar olmasa sen, koca bir hiç olurdun. Göz yaşların olmalı her gidişin ardından. ‘’Beni ne sanıyorsun?’’ diyebileceğin cümlelerin olmalı. Acımasız bakışlar fırlatmalısın her dem. Yoksa tüten sigarandan çıkardığın dumanın ne anlamı var ki.. Cümlelere dökemediğin her kelime boğmalı seni, acımasızca, en derininden. Yutkunamamalısın boğazındaki koca düğüm yüzünden. İhanet bırakmalısın sen,çekip giden içi boş ruhların peşinden. Çektiğin acının büyüklüğünü tattırmalısın her hazzın ardından. Böyle büyütmelisin ruhunu. Onu beslemenin tek yolunun bu olduğunu bilip, her fırtına ortasında çakan şimşeklerle taçlandırmalısın. İliklerine işlemeli yalnızlığın acıtan tadı. Dudaklarında hissettirmeli varlığını, her öpüşlerde. Gözlerinde barındırmalısın onu, her bakışında. İşte böyle, adım adım tüketmelisin hayat’ım dediğin, sadece an’lardan ibaret olan yaşamını..
Hadi, son bir kadeh daha yalnızlığın şerefine!!