- Kategori
- Deneme
Yapma, sen üç yapraklısın...
"İlham kaynağın var mı?"
diye sordular kelimelerime
kelimelerim ki hepsi birer
yan yana durmuş delikanlılar gibi
en afilli pozlarını verirdiler
“kelimelerim ilham aramaz”,
yaratmaya dayanak cisim olmaz derdim
çünkü onları zihinlere
kendine güvenleri sırtlarında,
saçlarını bile taramadan sererdim
Beş dakika içinde
bambaşka bir noktaya geldim...
Gördüğüm anda seni birçok şeye benzetebilirdim, içlerinden üç yapraklı bir yoncayı seçtim. Bilirsin sevmem hiç doğayı dayanak almayı, nafile bir kavgadır gördüklerimden öte bir varlığa eremeyişim. Nihayetinde faniyim işte, bugün var yarın yoklardanım, bin türlü iş dönüyor tepemizde, bulut geçiyor kimbilir nereye, rüzgar ipsiz sapsız ilerliyor, dalga geçer gibi dokunup geçiyor hayatlarımızın bam teline, arılar bu zamanlarda daha saçma yaşıyorlar, günlerdir önümde düşüyorlar sanki uzak yıldızlardan gelmiş kadar yorgunlar, işte tam da orada bam telime basıyorlar, sanki inadına dünyanın derdini yük edinmiş adamın önünde düşmek var mı, arılığa sığar mı diyorum, noluyor lan diyorum, biraz da terbiyemi bozuyorum, noluyor tıpasını kim sattı bu dünyanın, herkes boşalıp gidiyor şu delikten, nereye ulan nereye, bu bilmediğiniz yollara gitme isteği niye, bari bırakın da beraber gidelim diyorum da o kadar şuursuz ki rüzgar, esti gitti yine yanımdan, at sinekleri daha asiller bizden, kelebekler sadece reklam yıldızı gibi, gittikçe yabancılaşıyorum güzelliklere, hep de geceleri oluyor ne oluyorsa, seni üç yapraklı yoncaya da bir gece vaktinde benzettim, sen de şans getirebiliyordun ama bir ben anlıyordum, kimse farketmiyordu, herkes yapraklarını sayıyordu, hatta o kadar şartlamışlar ki kendilerini, sen sadece bakılıp geçilenlerden biri bile olamıyordun...
Ki nasıl da titrerdin sana baktığımda
kök saldığın toprağı unutmaya
doğduğun yerden ayrılmaya
aşık olduğun sıcaklığı hiç bırakmamaya
boşvermişsin bunlara
başka sıcaklar, başka topraklar
yeniden doğuşlar girmiş aklına
olmayacağını anladığın ana kadar mutlu olacağını sanma, olacağına inandığın anlarda da mutsuz olacaksın. Ben seni bilirim, sen hala aynı kadınsın, sebepsiz gülersin dişlerin gözükür, mutluluk için sebep arasan kendi dünyan önüne dökülür, ki sen saf bir çocuk gibisin, hiçbir lego parçasını rengine göre ayırt etmezsin.
Ve şimdi fark ettim ki
Sen o resimde
sen değilsin…
4 yapraklı yonca olmaya çalışıyorsun
Olamazsın
Korkarım ki oldum dediğin anda
hayata tutunduğun dallarını kırarsın…
- Toplam blog
- : 10
- : 366
- Kayıt tarihi
- : 05.01.12
Edebiyat alanında çok da benzeri olmayan bir tarzda denemeler yazmaktayım. Ayrıca yerel bir gazet..