- Kategori
- Şiir
Yarasa ve duvar
Gecenin,
Sessizliği üzerime yağdırmasına,
Bütün suskunlukların
Bir kalın kelepçe gibi
Yüreğimi boğmasına,
Aldırmayan
Bir yarasayım ben...
Gece
Bütün seslerden
Daha fazla ses taşır içinde...
Duvarlar bile
Dile gelecek olurlar da,
Nedense susarlar...
Ve ben
Duvarların
Yarasa dostu olduğuna inandım...
Yarasa
Bir gece boyu
Yalnızlığın nöbetini tutar...
Duvarlarsa
Bir yarasa kadar yalnızdır aslında...
Yarasa
Duvara diker gözlerini,
Duvara çizer yalnızlığın resmini,
Ve duvara tutkuludur
Gizli bir sevda gibi...
Öyle bir yarasayım ki,
Kırmızı gözlerime alev yüklese de gece,
Ne yarasalıktan soyutlayabilirim kendimi,
Ne de
Vazgeçerim
Duvarların konuşacağı günü beklemekten...
Bu yüzden
İşte bu yüzden,
Alev kırmızısı gözleriyle
Bu yarasanın
Duymayı beklediği duvar sen ol...
Yarasaya ses verirse duvar,
Ya duvar olur yarasa,
Ya da
Senin adın yarasa olur bu defa...
Deniz Çelimli
- Toplam blog
- : 42
- : 320
- Kayıt tarihi
- : 04.09.08
Beni bir dağın başında kimsesiz bıraksalar, ben yine de yazardım sanırım. Doğduğumdan bu yana yaz..