- Kategori
- İlişkiler
Yaşadığımız her gün özeldir

Yaşadığımız Her Gün Özeldir
Yaşam bir gariptir kimi zaman.
Birileri bir dilim yiyecek ekmeği arıyorken bir yerlerde, birileri de fazla kilolarından kurtulmak için milyonlarca para harcamaktadır.
Kimilerinin her şeyi varken, sağlıkları yerindeyken, sevdiklerini kaybetmemişken mutlu değillerdir.
Sanki hüzün ve durgunluık yüreklerinin bir parçasıdır.
Her şeye sahip oalnlar dahi yaşamlarında yine bir şeylerin hep eksik ve yarım kaldığını düşünürler.
Bu duygu ise insanı mutsuz eder.
Hep daha fazlasını isterler bu yüzden yaşamın heyecanından uzak yaşarlar.
Ağız dolusu, kahkaha ile gülemezler bile.
Çoğu zaman yüzlerinde hep ciddi bir hava vardır..
Gülmek bile ayıp sayılır kimilerine göre yükses sesle....
Kimileri de bir tatlı söze, bir gülümseyişe, bir seni seviyorum sözüne hep hasret duyarlar.
Kimileri de sevdiklerini bile söyleyemeden kaybederler sevdiklerini.
En büyük kayıp, sevdiklerimizin kaybı, değil midir?
Çünkü geri gelmeyecek tek şey kaybettiğimiz insanlardır.
Her zaman en önemli olan ve olması gereken insanın yaşamı ve insanın kendisidir.
Bunun dışında kalan herşey anlamsız ve boştur...
Çünkü herşeyin yeri bir benzeriyle doldurulabilir ama bir insnaın yerini bir başkasıyla dolmaz.
İnsanların benzeri yoktur çünkü..
Her yürek tektir kendi yarattığı dünyasında..
Unutmamak lazım...
Bir gün her şeyin biteceğini..
Sonra geç kalmışlık sizin de canınızı acıtır..
Çünkü hiç bir şey sonsuz değildir.
Gün gelir kalbini kırdığınız dostlarınızın gönlünü alacak zaman bile bulamazsınız.
Bir gün geriye baktığınızda hep keşkelerinizle yanmamak için yaşamınızı hep “iyi ki yapmışımlarla” doldurmak gerekiyor.
Bu, sizin hayatı geniş yaşamış olduğunuzu ve boş olmadığınızı gösterir...
Bir düşünün,
Şimdi bile kimi insanlar bir yerlerde ağlıyor, kimileri de bir yerde gülüyordur, değil mi?
Kimileri yemek yiyordur.
Kimileri otoğarlarda ayrılmak üzeredir.
İnsanları birbirinden ayrıyan otobüs, kimilerini de buluşturuyordur.
Kimileri yeni doğmakta, bilmem kaç anne doğum sancıları içinde çığlık çığlığadır...
Kimileri ise ölümün soğuk ve buz yüzüyle karşı karşıyadır..
Ya siz, siz neler yapıyorsunuz son günlerinizde...
Yoksa sizde mi yemek yiyor, yoksa yemek mi yapıyorsunuz akşam gelecek misafirlerinize.
Dostlarınıza yaptığınız her yemeğe mutlaka yüzünüzdeki gülümseyişinizden de katmanız gerekir, bunu biliyorsunuz değil mi...
Yoksa bir tadı tuzu olmaz yemeğin bile...
Önemli olan güleryüzlü olabilmek ....
Hayata gülen gözlerle bakabilmek.
Ama içinizden gelmiyorsa gülmeyin elbet.
Bunu da dostlarınıza söyleyebilir siniz..
Açık sözlü olmak her zaman iyidir.
Çünkü sahte tebessümler insanların canını acıtır..
Ve dostlarınızın sizden uzaklaşmasını başlatır...
Bu da tebesümün sonu olur..
Ve hayatın neşesinin de....
Yazar: Mustafa Çifci- www.mustafacifci.com
Not: Bu eser Mustafa Çifci’nin kitabından alınmıştır. Telif hakkı yazarına ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası kapsamında her hakkı saklıdır. Yazarın yazılı izni alınmadan kopya edilmesi, çoğaltılması, dağıtılması, özet olarak belli bir bölümün başka yerlerde yayınlanması yasaktır.