- Kategori
- Sosyoloji
Yaşadığınız yalnızlık sizi öldürecek

Her geçen gün yitiyor hayatın anlamı....
Her geçen gün daha bir yaklaşıyoruz yalnızlığa. Her geçen gün unutuyoruz; hayat boyu öğrenmek için çırpındığımız kelimelerin anlamlarını. Kuru kalabalıklar çoğalıyor her geçen gün, mahşer yerini anımsatıyor yer yüzü...
Gün geçtikçe sessizliğe bürünüyor dünya...
Konuşacak bir tek kelime kalmamış, hayatımıza yeni girenlerle bile...
Oysa birbirimize daha çok ihtiyacımız olduğu bir yuz yılda; birer birer artıyor sessizliği çığlıklarımızın...
Bitmiş, tükenmiş konuşulanlar, paylaşılacaklar. Oysa paylaşacak öyle çok şey varken.
Kendi içimize gömdük sevinçlerimizi, hüzünlerimizi.''Gülmek ve sevinç'' en yasaklı kelime...
Birer birer tükettik değerlerimizi.Kimsenin kimseye minneti yok, saygısı yok. Kimse burnundan kıl aldırmıyor, herkes burnundan soluyor...
Hep yarınlarda umutlar. Oysa karanlık yarınlar. Beklemekle olmuyor; bir dal uzat sevdiğine tüm içtenliğinle..
Unutma ekmeden biçemezsin. Önce sevgi ek, emek ek hayat tarlana. Bekleme yarınları, yarınlara daha karanlık...
Hayat paylaştıkça güzel, paylaştıkça anlamlı.
Gidenler bir çift çorap dahi götüremiyorsa nedir bu savaş ne için kavgan...? Unutma ne ilk sahibisin ne de son.
Kalk kendine gel, iyice bir silkin. Hayat paylaştıkça güzel, kasılma, sen uzat elini, küçültmez bu davranışın seni...
Paylaşmayacaksan anlamı yok yaşamanın, günü doldurmaktan başka...