Yaşamı gözyaşlarında boğduk ya

Ülkemin son günleri üzüyor beni

Hem de iyice üzüyor

Üzüyor da üzüyor ha inanın

İnsanlarım

İçimdeki insana olan sıcaklığı

Aldı götürdü benden

Çoğu insana sıcaklık duymuyorum artık

Yaşamı gözyaşında boğduk gittik

Olmaz böyle bir şey ya

Olmaz böyle modern bir ülke ya

Olmaz böyle aldırmaz bir insanlık ya

Olmaz böyle gün geçtikçe insanlıktan uzaklaşmak ya

Bense durmadan şöyle seslenir dururum

Uzun zamanlardır

Buyrun efendim

AĞLASAM

Direnirken tükenişlere

Gözyaşları düştü

Yalnızlar meleğinin

Hüzünlü göz kapaklarıma

Ağlasam

Ağlasam

Açılsa şu kapkara ümit yollarım

Uzansam ışığa

Unutsam

Yeşilden sarıdan yoksunluğumu

Gitse artık

Şu hüzünlü duygular üzerimden

Varıp gitsem doğduğum köye

Söke’nin Nalbantlarına

Otursam dere kenarında

Bir çınar ağacı gölgesinde

Hayaller sarsa beni

Özlemlerim gelse ziyaretime

Alsa kollarına sarsa

Bir kestane kızılı beni

Ağlasam

Ağlasam

Açılsa artık ümit yollarım

Kurtulsam tükenişlerden

(Halil Güven-Şiirlerim-Söke)

...

Saygı ve sevgilerimle