Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Haziran '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1039
 

Yaşamı sevmek

Yaşamı sevmek
 

Eminim ki,günümüz insanı yaşamın keşmekeşinden,telaşından hızından,stresinden,üzerine binen yüklerden kaç mak istiyor.

Kazalardan,terörden,çevre sorunlarından,kiralardan,ekstrelerden,iş bulma,gelecek kaygısı gibi sorunlardan kaç
manın yollarını arıyor.Bulabiliyor mu,orası meçhul…

Ama yaşam böyle.

Yine de, yaşamın karmaşıklığından kurtulup, küçük şeylerden de faydalanıp,zevk almak gerek.

Öğrenmenin,sevmenin,paylaşmanın ve yaşamın tadını çıkarmak gerek,hem de son ana kadar.

Ölüme mahkum olan Sokrates gibi,son anda bile öğrencisinin elindeki sazın nasıl çalınacağını öğrenmek isteyip,
öğrenmenin zevkine varacak kadar…

Ya da aşağıdaki öyküdeki gibi paylaşma ve sevgi duyguları taşıyıp mutlu olmayı becerecek kadar…

“<ı>Bu,<ı>babalarından kalma çiftlikte yaşayan iki erkek kardeşin öyküsü.Biri evli ve çocukları olan,<ı>diğeri ise bekâr olan iki kardeş.

<ı>Her günün sonunda iki erkek kardeş ürünlerini ve kârlarını eşit olarak bölüşürlerdi.
Günün birinde bekâr kardeş kendi kendine:”Ürünümüzü ve kârımızı eşit olarak bölüşmemiz hiç de hakça değil” dedi, “Ben yalnızım ve pek fazla gereksinimim yok.”
Böylelikle, her gece evinden çıkıp, bir çuval tahılı gizlice erkek kardeşinin evindeki tahıl deposuna götürmeye baş
ladı.

<ı>Bu arada evli olan kardeş, kendi kendine :
“Ürünümüzü ve kârımızı eşit olarak bölüşmemiz hiç de hakça değil, üstelik ben evliyim, bir eşim ve çocuklarım var ve yaşlandığım zaman onlar bana bakabilirler.Oysa kardeşimin kimsesi <ı>yok, yaşlandığı zamanda ona bakacak hiç kimse yok.” diyordu.
Böylece evli olan kardeş her gece evinden çıkıp,bir çuval tahılı gizlice erkek kardeşinin tahıl deposuna götürmeye başladı. İki erkek de yıllarca ne olup bittiğini bir türlü anlayamadılar, çünkü her ikisinin de deposundaki tahılın mik
tarı değişmiyordu.
Sonra, bir gece iki kardeş gizlice birbirlerinin deposuna tahıl taşırken çarpışıverdiler. O anda olan biteni anladılar. Çuvallarını yere bırakıp birbirlerini kucakladılar.”

Yaşam için bende varım deyin ve yaşamaya bakın. Sevmek,sevilmek,paylaşmak ve mutlu olabilmek,aslında hiç de zor değil…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

AMA MALESEF KALDI MI KI SIMDI??? HEPIMIZ MATRIYALLASTIK, SEVGISIZ BIR DUNYADA YASIYORUZ, PAYLASMAK ZATEN YOK, CIKAR DUNYASI. AMA GENEDE SEVMEK GUZEL, SEVGISIZ KALMAYALIM, NE OLURSA OLSUN SEVELIM, SEVELIM SEVELIM KARSILIK BEKLEMEDEN SEVELIM, DIYORUM.

Guler seberol 
 23.06.2008 21:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 94
Toplam yorum
: 42
Toplam mesaj
: 27
Ort. okunma sayısı
: 837
Kayıt tarihi
: 23.07.06
 
 

1962 İnegöl/Bursa doğumlu ve İşletme Fak. mezunuyum. Özel bir kursta kurum müdürü olarak görev yapma..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster