Yaşamımın kutsallığı

Vurgulamak çok önemlidir. Her gün, gerekirse her saat vurgulayacaksın.

Kendim için yaşıyorum... En önemli benim... En akıllı benim... en değerli benim... Bunu vurgulayacaksın. Her saat gerekirse her dakika vurgulayacaksın.

Hiç kimse, hiçbir kurum ve kuruluş, hiçbir şirket, hiçbiri bilinmeyen güç kendim içim yaşadığımı, en önemli, en akıllı, en değerli kendim olduğumu bana unutturmayacak. Hiç kimse bana “benim için yaşaman gerek“ dedirtemeyecek. Hiçbir kurum kendinin benden daha önemli olduğunu, daha akıllı olduğunu, daha değerli olduğunu kabul ettiremeyecek.

Hiçbir şey ölmeye değmez. Hiçbir kimse daha önce değildir. Her şeyden önce benim...

Benim kutsalım yoktur... Benim şerefim yoktur... Benim namusum yoktur... Benim sıradan yaşayan bir bedenim vardır. Zaten onu zorla, yaşamaya ikna ediyorum.

Ben bedenimi yalvar yakar zorla yaşatmaya uğraşırken, başka aptal canlıların onu incitmelerine kesinlikle izin vermem. Bedenim zaten yaşamayı kabul ederek onlara en büyük armağanı sunuyor.

Ellerini bedenime dokundurtmam...

Benim bedenim güzel kokuyor.