Yaşasın mutlu Türkiye! Alkışlayın!

- MUTLU BEY’ i anımsıyor musunuz arkadaşlar?

- Evet… Bir zamanlar gelirdi HOŞBEŞ ÇAYEVİ’ ne, aramızdaydı. Dimdik yürüyen, yapılı bir adamdı. BURALARIN SAYGIN İNSANLARINDANDI. Sonraları, cafcaflı giysiler içinde, yukarıdan yukarıdan konuşan, kasıntı biri olmuştu. Uğramaz oldu…

- Neler geldi başına, bileniniz var mı?

- Madem ortaya attın, anlat… Bilmeyenler de öğrensin…

* * *

- İYİ BİR ÜRETİCİYDİ; ÜÇ TARAFI SU, GENİŞ VE VERİMLİ TOPRAKLARI, KENDİ HALİNDE EŞİ VE ÇOCUKLARI OLAN, ORTA HALLİ AİLESİYLE GEÇİNİP GİDEN BİRİSİYDİ…

- Ee, öldü mü?

- ÖLMEKTEN BETER OLDU… O, dengeli, atasından aldığı terbiyeyle evini-barkını, yerini-yurdunu idare eden, geçindirmeye çalışan adam, BİRİLERİYLE DOSTLUĞUNU İLERLETTİ, birilerinin yönetimine, güdümüne girdi…

- Evet… Yemeler, içmeler, davullar, dümbelekler… O güzelim topraklarının şurasında-burasında, gösterişli, ama kazandığından çok harcamaya dayalı yatırımlar… Eşi, çocukları keyiften deliye döndü, alkış üstüne alkış, öpücüğün sıcağı kurumadan, daha ıslağı, daha tatlısı…

- Doğru… MUTLU BEY HAVALANDIKÇA HAVALANDI… Ev halkı harcamaya doymazlaştı. Kredi kartı borçları çoğaldı, çoğaldıkça bir kartla çekilen para diğerine yetmez oldu. Sükse ya, keyif ya,  alışması çok kolaydır. Kartlar yetmez olunca, EDİNDİĞİ YENİ ÇEVRENİN kaba-kara SAKALLI ADAMLARI büyük paralar teklif etmeye başladılar. Hiç bitmeyecekmişçesine aldı, yedi… Bu adamlar bunca parayı neden veriyor, düşünemez durumdaydı aile…

- Sonra ne oldu?

- Toprakları çok verimli, çok güzeldi… Ama gün geldi, SÜRECEK, EKECEK, DİKECEK İŞLETME SERMAYESİ YOKTU ARTIK, ÜRETİM DURMUŞTU… CAFCAFLI YATIRIMLARIN TEMELLERİ HALA ATILIYOR, AİLESİ HALA ALKIŞLIYORDU, BİRİLERİ HALA GÜLER YÜZLÜ, HALA VERİCİYDİ VE ELBETTE Kİ BABALARININ HAYRINA VERMİYORLARDI O DOLARLARI… O projelere onlar iştahlandırıyorlardı, birlikte yapmayı, geliri kırışmayı öneriyorlardı. Aslında, dursa düşeceğini biliyordu, ‘’OLMAZ!’’ dese vadesi gelen borçları ödeyemeyeceğini, yok olacağını biliyor, günü kurtardığına bakıyordu… Bir yabancıdan aldığı dolarla diğerinin borcunu kapatıyor, bir de etrafa ‘’ AY EM EFE…’’ diyordu… EFELENİYOR,  FALANA OLAN BORCUNU SIFIRLADIĞININ CAKASIYLA GÜVEN VERMEYE ÇALIŞIYORDU… İşin garibi, ailesi hala inanıp alkışlıyordu… 

- Hepimiz şaşıyorduk değil mi? Nereden geliyordu onca para, kim veriyordu, neden veriyordu…

- Dedim ya, toprakları çok verimli, çok güzeldi, imrenilen bir ailesi vardı…

- Anladım… Sıradan bir TÜRK FİLMİ gibi…

- Ve yine GÜN GELDİ, TOPRAKLARININ YALNIZCA TAPUSU KENDİ ÜSTÜNDE AMA BİR KARIŞINI BİLE KULLANMA HAKKI KALMAMIŞ, ATÖLYELERİ, DÜKKANLARI KAPANMIŞ, BATMIŞ, BİTMİŞ, YERİNE YAPILAN DEV ALIŞ-VERİŞ MAĞAZALARI BAŞKALARININ, GELİRDE PAYDAŞ AMA BORÇLARINI ÖDEMEKTE BİLE YETERSİZ, BORÇLAR HALA DURUYOR, BORÇLAR HALA BÜYÜYOR… VE AİLE DAĞILMAYA BAŞLIYOR… Çocuklar koparabildiğiyle ayrılma peşinde; Birisini bir borçlusuna kaptırıyor, diğerini bir başkasına… Göçüp gideyim dese, yol parası yok…

- O birileri yol parası da verir, oturacak yer de… O kadarını yaparlar… OLAN, O TOPRAKLARDA GEÇİMİNİ SAĞLAMA SAVAŞI VEREN MARABAYA OLACAK… Nereye gidebilirler ki?

- Yazık oldu Mutlu Bey’ e…

- YAKINDA ADINI DEĞİŞTİRİR BENCE…

- Ne koyar?

- İSAURA…

* * *

- EE? TÜRKİYE’ NİN HALLERİ YOK MU GÜNDEMİMİZDE?

- Ne var ki konuşulacak? Özel ve güzel basınımız her şeyi aktarıyor, okuyor, dinliyoruz; DÜNYA TARİHİNE GEÇECEK ÇILGIN YATIRIMLAR, ÖDENİP BİTEN İMF BORCU, DEĞİŞTİRİLİP (!), DEMOKRATİKLEŞTİRİLECEK (!) ANAYASA…

- YAŞASIN MUTLU TÜRKİYE! ALKIŞLAYIN, ALKIŞLAYIN!  

 _______________________________ 

04.05.2013

Not: 06.05.2013 de Gazete KAKTÜS’ de yayınlandı.