- Kategori
- Deneme
Yaz Bana
Hadi o zaman sen bana yaz, ben sana. Söylemeden bir kez daha, düşünelim sayfalarda. Bitmesin diye mi sanki, değil... Bu gün gitsek şu dünyadan kırgın kalmamak, azap duymamak için belki. Belki yalnız en haklı benim demek için. Belki en zarar gören olup huzur içinde devam edebilmek için. Kara okları doğrultmadan önce biraz daha düşünelim haydi sayfalarda. Hava soğuk dışarıda. Daha da üşümemek için biraz da. Zarar ziyanın ardından kaçmadan elimizdekine son bir kez bakmak ve o soruyu sormaya çalışmak için kendine.
Sevebilir miyim? İster miyim tüm bunların yine olacağını bile bile, nefes aldığını bilmekten öte duymayı. Pencerenin dışında bir yerlerde derin bir nefes alıp alıp geri geldiğimde, tekrar sevebilir miyim? Sanki cevabı varmış gibi sorulan bu sorular yalnız zaman kazanmak belki. Kendimizi inandırmaya ya da kandırmaya. Bir kez daha konuşalım bakalım neler değişmiş. Bakalım susan konuşacak mı? Bakalım kara oklar fırlatılacak mı? Bakalım geriye bir şey kalmış mı?
Bilmiyorsan söyliyim. Sustuğunda geri gelecek zaman ve gelecekte kaçtığın o anı yaşatacak. Konuşmalar bitiş için çoğu kez. Tam bir bitiş için. Yaşanılan o güne kadar en güzel de olsa bir özür aslında geçmişe ait. Hiç bir şey geleceğe dair değil. Açık kalan defteri kapatabilmek için aslında. Niye yüz yüze? Aslında duyulan derin bir sevgi ve özlemden o da. Onunla olsun istemekten ama belki yorgunluktan, belki zamansızlıktan, belki de ona geç sana erkenlikten. Olamayacağını sevgiyle kabullenmekten.
En zoru, en ağırı...Sabahtan akşama kadar onu düşünüp akşam gardını alıp gitmek. Her şeyi bir kenara bırakamamanın garip tükenmişliği. O sana sen ona en güzel halde de olsan biteceğinden zorluğu. Bazı hastalıklar gibi işte, tanısı olup tedavisi olmamasından. Zaman geçip, üzerine bir şeyler olup dururken belki yapabilirim demek, hırslarını unutmaktan, güzeli hatırlayıp özlemekten tekrar geri dönersin. Yarım kalanlardan medet umarsın. Derslerin alınmış olmasını umut edersin. Her iki taraf da böyle der de niye olmaz..?
Hepimiz çok haklıyız aslında. Aslında onu düşünmüşsün, aslında iyi niyetliymişsin, aslında biraz daha ne yapabilirimden. Kötülük yok, sadece kalp camdan sevgili. Kırılıp etrafa saçılınca topladım sanıyorsun ama hep bir yerden çıkıyor. Yürürken içimde bilmeden basıp kanatıyorsun. Acı da kan da bulaşıcı sevgili.
Esin
- Toplam blog
- : 20
- : 94
- Kayıt tarihi
- : 06.01.13
1981 Yılı İstanbul doğumluyum. Doğduğumda güldüğümü söylerdi annem. Yazmaya 1996 yılında başlamış..