- Kategori
- İlişkiler
Yeminden dönenler
Ayrılık hikayesiydi izlediğim , umut vaat edilerek evlilik yeminiyle birleşen iki seven insanın boşanma hikayesi…
Suskunluk sarmıştı bütün odayı, odada hasret kalınacak ve özlem duyulacak anıların terkedİşinin silüeti geziyordu….
Gitme !... der gibi bakıyordu gözler. Ama nafile telaşlardı bunlar…Eşyalar yavaş yavaş toplanmaya yüz göstermişti…
Yavaş yavaş anıları da beraberinde götürme hevesindeydi. Ayrılık çanlarıydı kulaklarda çalıp yüreğe kadar inen sesler…
Bir bitiş öyküsüydü tükeniş öyküsü… bir daha ezberi olmayacak güzel anlamlı bir beraberliğin odadan eşyalarla birlikte yok oluşu.Sevgi sözcükleriyle ve sıcaklığıyla çınlayan duvarlar , eşyalar boşaltılıp ev ve odalar bir daha açılmamak üzere kapanacaktı…
Perişan hallerin yankıları yansısa da eve iki gözde çaresizce bu bitişe seyirci kalmayı iyi eğlemişti. Dramatik bir filmi izler gibi izliyorlardı…
İki gözde eşyaların o evi terk etmesini istememişti bakakalmışlardı evin boş kalan odalarına…. Cesaret edememişti ikisinden biri ”GİTME SANA İHTİYACIM VAR “ diyememişti…
Dünyalarından fışkıran bir şiirle seslenebilmişlerdi birbirlerine ; göz göze gelince duyabilmişlerdi bu şiirin mısralarını ;
GİTME !....
Kahrolası yalnızlığı üzerimize serme ,
İliklerimize işlemesin hasret…
Yüreğimizi darbesiyle ezmesin
Eritip yavaş yavaş
Yok etmesin özümüzü…
GİTME !...
Güneşim sensin, sensiz aydınlanamam ki…
Gecem kabusa dönüşür kurtulamam ki…
Yastığım sensiz nemlenir kurutamam ki…
Korkular büyür içimde yalnız uyuyamam ki…
GİTME !...
Aynı sofrayı paylaştık seninle ,
Ekmeği bölüştük ,
Beraber ağladık , beraber kahkahalara boğulduk
En mahrem sırlarımızı paylaştık….
GİTME !....
Anıları saçma dört bir yana
Eskiciye meze olmasın eşyalarımız
Camın kenarındaki sandalyen sensiz kalmasın
Yaşadıklarımız çocuklarımıza armağan olsun ,
İNKARA MAHKUM ANILAR OLMASIN….
Sessiz haykırışlardı bunlar gözler konuşuyordu , diller çoktan susmuştu….
Birinden biri ” SUSMA KONUŞ ” deme cesaretini gösterse bülbül gibi dökülmeye hazır vaziyetteydiler. Gururdu onları kilitleyen tek cümleydi gerçek olan “GİTME KAL BENİMLE , SANA İHTİYACIM VAR “ söylenmemiş gururun arasında kalan ama as olan cümle… ”GİTME KAL BENİMLE , SANA İHTİYACIM VAR “….
Gurur sevgiye yenik düşmüş eşyalar toplanıp ev kapanmıştır artık açılmamak üzere…
Geride ne yaşanılanların hatrı , ne anısına saygı bırakmamıştı . Yeni hayatlara başlamak üzere yollarına gitmişti seven iki yürek…
Sıcak ev yoktur artık…O evde kurulan hayaller , sevgi dolu yuvada yetiştirecekleri çocuklar…
Hepsi eskiciye verilmiş antika olmaya yüz tutmuş eşyaların kaderine terk edilmiştir…
Ve hayat devam ederken hep bir şeyleri özleyeceklerin farkında olarak özledikleri şeyin ne olduğunun bilincinde ama bu özleme hasret yaşayacak iki bedenin farklı yaşamları başlamıştır…
“ gurura yenik düşmeseydik keşke “ cümlesi ömürlerinde ilklere imza atan cümle olarak kalacaktı yaşamlarında….
GİTME KAL BENİMLE , SANA İHTİYACIM VAR ……
- Toplam blog
- : 73
- : 717
- Kayıt tarihi
- : 17.10.07
1979 D.bakır doğumluyum. AÖF bankacılık bölümü okumaktayım. Yazmayı çok seviyorum, hayata bağlayıcıl..