Yeni hayata kilit

Hayata dair tüm umutlarımı kaybetmişken kendimi havaalanlarında, ait olmadığım şehirlerde, daha önce girmediğim aile ortamlarında buldum kendimi... Hiç biri şikayet edilecek türden yaşanmışlıklar değildi aksine herkese nasip olmayacak güzellikteliklerdi, bitti...

Yeni bir hayata sıfırdan başlamak hem de hiç bir amaç yokken ortada kolay değil... Yaşayacağın bir için olmadan nefes alıp vermek çok zor.

Omzuna başını koyduğun, kazanmak için zorlamak yerine terkettiği zaman seni, dünyanın kaç bucak olduğunu anlıyorsun. Tüm bahaneler, anlatmaya çalıştımlar, imalar bir perde gibi çöküyor gözünün önüne... Seni kırma iznini verdiğin hatta bunu ilişkinizi kurtarmak adına özellikle istediğin, seni kıramadım söyleyemedim diyorsa burada büyük bir tezat var demektir. Kırılmak mı yoksa senden vazgeçmesi diye mi sorulduğunda hiç kimsenin kendisinden vazgeçilmesini seçeceğini sanmam. Ben de seçmedim ama vazgeçildim.

Hayatta hiç bir şeyden korkmayanın hiç kimseyi ve hiç bir şeyi sevemeyeceğini fısıldadı geçenlerde birileri kulağıma, ya televizyon ya gazete tam emin değilim. Ben biraz daha ilave edeyim hiç bir şeyi sevmeyen hayattan zevk alamaz. Sorun şu ki ben çok korktum seni kaybetmekten, seni çok sevdim ve kaybettim... Zevk de kalmadı artık, sevgi de, korku da...

İkili delilikleri yaşamak istemediğimden kendi hayatıma etki edecekleri yaşamak istiyorum artık. Sonucunda benimle başbaşa kalacağını bildiğim bana çektirmek istiyorum tüm acıları. Sevilerimi o benle paylaşmak, beni sevmek, benimle yaşlanmak istiyorum sadece. Kalbim çok yoruldu, bir o kadar da acıdı... Ben farkettim ki daha fazla acı, daha fazla hayal kırıklığı yaşamak istemiyor güzel kalbim.

Evet güzel kalbim, sevmeyi seven, sevilmeyi fazlasıyla hak eden, bırakılıp gitmeyi bir türlü kendine yediremeyen...
Artık yalnız, hayata kilitli, ve çekilmiş köşesine sadece kendini dinliyor. Alıp başını gidecek hiç kimsenin bilmediği yerlere... Yapılacak son bir iki görev, bir iki vefa gönül borcu, bir iki de bildiğin borç... Ondan sonrası boş.

Yeni ama belirsiz, yalnız ve buruk bir yaşam, sevginin gücünü hiçe sayan yaşanmışlıklar ve herkesin herşeyden her an vazgeçebileceğini öğretmiş tecrübeler... Hiç de iç açıcı bir geleceğin işaretleri değil bunlar, belki de geleceğin olmadığının işaretleri...

Unuttum sanırım herkese merhaba ve de elveda...

Sevgilerimle,

Aşkımın kır çiçeği...