YERLİ OTOMOBİL İRAN ÖRNEĞİ

                                                   YERLİ OTOMOBİL İRAN ÖRNEĞİ

Geçenlerde İran’dan gelen bir dostum anlatıyor: İran der pek önemsemeyiz ama İran dediğiniz ülkede en az üç tane yerli marka arabası var, kendi ayakkabı markaları var, makinaları var, tezgâh üreten tezgâhları var. Elbette lüks değil ama dışarıya ihtiyaç duymadan yaşayabilirler.

Aslında daha önce de yazdım, yazıyorum; yerli otomobil için neler lazımsa var, pazar konusunda asala sıkıntı yok, ambulanslar, polis ve askeri araçlar, servis araçları halkta da yerli ve milli markalar olan açlık öyle bir seviyede ki çoğu insan en az bir İran vatandaşı kadar kendi üretimi araçlarla sokaklarda boy göstermek istiyor.

Bizde biraz büyüyen şirket derhal uluslararası bir grubun eline geçiveriyor ki sözüm ona insanlar bununla gurur duyuyor. Yerli ve milli üretim futbol takımımızın dünya şampiyonu olmasından bize daha kalıcı bir gurur payesi verecektir.

Niyet üretmekse İran kadar biz de yapabilirdik. Yapmalıydık. Bize biçilen rol montaj sanayiydi tamam da her şey montaj olmamalıydı; bu kadar da olmamalıydı. Montaja karşılık ne var ne yok dışarıya transfer edilen zenginlikler değil sadece, milyonlarca insanın alın teri. Bir ülkenin kendi markaları olmadan kalıcı teknik ve mesleki eğitimi, kendi iradesi olmadan belli bir rotası olamaz. Din, Sözde uygarlık, kişiliksiz batıcılık, üretimsiz Milliyetçilik anlayışı, biraz sözde demokrat, sağ, sol, yok mudur dosdoğru bir yol?