- Kategori
- Deneme
Yıldız ol
GONCA’YA…
Gözlerimden anlardın içimdeki sonu gelmez kavgaları... Her zaman benim tarafımda savaşır; kalkanlarla savunurdun gözlerimi. Bazen tutar kolumdan çekerdin kendine beni ‘Yıldız ol’ dediğinde senin için , sadece senin için yıldız olurdu gözlerim. Ve biz o anlarda farkında olmadan her şeyi aynı görürdük. Çekinirdim bazen; yıldız olamamaktan korkardım. Çünkü sen alışırdın yıldızlarıma her an görmek isterdin onları. Onlarsız bir türlü dost olmazdın benimle... Parlaklığını yitirdiği an anlardın, bakamazdın. Bense sahte renkler sürerek üzerine, bakmanı isterdim bir defa ama sen bir kez olsun bakmazdın bu garip renklere…
Albüm yaprağı olduk görüyor musun? Albüm yaprağını çevirirken geçen zaman kadar kısa mı yaşadık her şeyi gerçekten. Bu kadar çabuk mu tükettik ömürlük anları. Geçen günlerimize inanmadığımda aynanın karşısına geçiyorum ve gülümsüyorum ; o zaman aynaya yansıyor dostluğumuz, seviniyorum.
Hani demiştin ya ‘Umarsızca bakakaldık elimizden kayıp yollarımıza saçılan günlerimize’. Seni bilmiyorum ama ben toplamaya çalışıyorum halen; umutluyum . Yakaladıklarımı ekliyorum gelecek günlerime o zaman geçmişin acımasızlığını azaltmış oluyorum yüreğimin derinliklerinde…
Senin yaşadığın yerde de sokaklar boş mu böyle? Dolaşıyorum seni arıyorum her yerde ama yoksun hayalin bile yok. Az önce lambalar da kıskanıp ışıklarını zifiri karanlıktan alıp başlarını gittiler. Yoksa onlarda mı hiç yanmadılar ... Her adımım kalbimin en karanlık kuytularına birer balyoz gibi iniyor. Bense alıp onları deste deste yolluyorum göz pınarlarıma. Kahkahalarla ağlıyorum...
Yeni aldığımız ama giymeye kıyamadığımız giysiler gibiydi dostluğumuz. Ne çabuk eskidiler değil mi? Oysa ne kadar az giydik...
- Toplam blog
- : 6
- : 805
- Kayıt tarihi
- : 31.01.08
İkizlerimin annesiyim. Aklıma ve de yüreğime gelen hakkımdaki en önemli bilgi de bu galiba. 1978 Kay..