- Kategori
- Şiir
Yılkı atı

Hamuruma maya niyetine katılan
Kentlilik hep emanet durdu üzerimde
Bambaşka bir ruh vardı bende yaşayan
Yüreğimin gizli saklı köşelerinde
Kentlerde hep yılkı atına benzerdim
Terkedilmişlik dolaşırdı iliklerimde
Kentlerde çaresiz, boynu bükük gezerdim
Yılkı atları gibi yaz kış her mevsimde
Benginaz 1998