- Kategori
- Şiir
Yılmaz Güney'e

Ülkemden değil cezaevinden kaçtım..YG
YANLIZLIĞI BİLMEZDİM ESKİDEN, dediğin şiirinden, Adana sokakların da
Irgatlığı canlandırdığın UMUT filmi düştü usuma, yalnız ve çömelmiş...
Lümpen, şımarık, sosyete, varsıl rollerin olmadı hiç, hayatı oynardın çünkü
Maden işçilerinin ocakta ölüm sessizliğin de suskun çalışmalarının
Aynaya yansımasıydı dinginliğin, duruşun, gözlerinin sert ve sevecen haykırışı...
Zaman şimdi yokluğunda filmlerin siz nasıl geçerse öyle geçmekte avare...
Günümüz Türk sineması şimdi, Cannes film festivalinin umursuzluğunda
Ünlü! Komedyenlerin belden aşağı kelimeleriyle süslenirken beyaz perdede
Ne yaptığının farkında lığında olmayan manken ve türevlerinin
Erotik pozlarının, şuh bakışlarının, tele vole kameralarına endekslendiği
Yönetmenin ödül kaygısız sanat eseri yarattığı filmlerin arenasındayız…
Seni… Filmlerini… Özledik…
<ı>Dokuz Eylül,
ı><ı>Ölüm yıldönümün değil senin
Sevincin
ı><ı>
__Mutluluğun
ı><ı>
____Duruşun
Ve ürettiklerinden korkanların
ı><ı>
Yüreklerinde volkan
ı><ı>
Suratlarında şamar gibi
ı><ı>
Patladığın gündür
ı><ı>
Ölümsüzleştiğin…ı>