- Kategori
- Şiir
Yine dayak yemiş Erdal enişte

Sofranın başında dayak atmışlar.
Isırarak kollarını yırtmışlar.
Kapıyı üstünden hemen örtmüşler.
Yine dayak yemiş erdal enişte,
Menekşe teyzem kaşındı diyor,
Aylık dayağına eşindi diyor,
Sofranın başında hortumda yiyor,
Yine dayak yemiş erdal enişte,
Gülhan abla yakasından tutuyor.
Yeter yaptıkların diye onu itiyor.
Enişte de sırt üstü yere yatıyor.
Yine dayak yemiş erdal enişte,
Oradan çıkıp hemen bize kaçıyor.
Kollarını kemirdiler diye açıyor.
Kıpkırmızı olmuş içim acıyor.
Yine dayak yemiş erdal enişte,
Biraz sonra orhan abi geliyor.
Erdal enişteyi götüreyim diyor.
Yalçın amca hortum elde bekliyor.
Sakın gideyim deme erdal enişte,
Orhan abi birazcık yalvardı.
Annem enişteyi evden salmadı.
Enişte anneme anlatarak ağladı.
Böyle hayat nasıl olur enişte
Enişteyi ayda birgün döverler,
Yirmidokuz günde sanki severler,
Yine dayağına kaşındın derler,
Aylık dayağını mı yedin enişte,
Hatice Çerçi