- Kategori
- Şiir
Yine de... İyi Bayramlar

Herkesin duygusu, bilgisi kendi dünyası ile sınırlı…
Kimileri en yakın akrabalarıyla evleniyor.
Kimi insanlar vaciptir diye insan boğazlıyor
Beş günlük bebeği bu soğuk havada sokağa bırakılabiliyorlar
Köpekler kuşlar yavrularına sahip çıkıyor
Ve geldi çattı bayram
Adı kurban bayramı
Eskiden şafak vakti kız çocuklarını kurban ederlerdi.
Medenileştik…
Boğa kaçıyor.
Biliyor bence başına gelecekleri.
Ama çaresiz sonunda yakalanıp bindiriliyor kamyona boynu bükük benimle birlikte.
Kimse şu güzel gözlü sevimli kuzunun başına geleceklerden dolayı üzülmüyor.
Hatta iç huzuru duyuyor.
Avcı klüpleri var
Keklikleri, ördekleri, sığırcıları, bıldırcınları vuruyorlar
Döne döne düşüyor kuşlar
Vuranlar sevinç çığlıkları atıyorlar
Yemedikleri domuzları vuruyorlar
Küçücük yavruları
Bunlar ne ki
Öldürmek yetmiyor artık.
Sevgililer sevgililerini, eklem yerlerinden testere ile ayırıp çöplüğe atıyor.
13 yaşındaki kız için kendi isteği ile onca erkek tarafından tecavüz edildiği konuşuluyor televizyonlarda
Bütün bunların yanında duygu katilleri var ki; bütün bunların yanında bu konu komik kalabilir
Oysa işin aslı burada
Ne kadar duygu öldürürsek o kadar vahşileşeceğiz
Ağlamaktan, üzülmekten, kederden, acıdan, hüzünden kaça kaça üzülmeyi unuttuk.
Ve biz…
Sanki hava durumu haberleri gibi duyup izliyoruz tepkisiz.
Yaşamın çılgınlıkları içinde farkında olmadan zamanı tüketiyoruz…
Herkes cinnet geçiriyor
Kimsenin suçu yok değil mi?
Ben bile cinnete beş kala...
İçimde küçücük bir kız,
açmış küçücük ellerini dua ediyor.
Gözleri yaşlı, ayakkabıları kan içinde…
Sevinemiyor bayram geldi diye…
Yine de...
İYİ BAYRAMLAR