Yok canım / Gündelik Yaşam / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

13 Eylül '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
 

Yok canım

Kaç kişiydik gerçekten.  

Kaçımız, neler görüp geçirdiğimiz halde, ne denli olgunluk çağlarımızı idrak ederken bile sadece kendi çocuğumuz, anamız babamız, dayımız, teyzemiz oldukları için, sadece bu sebepten körü körüne, haksız olunduğunu görsek bile yanında durmadık, sırf benimse diye, o zaman görevim budur demek şuursuzluğunu göstermedik.  

En sosyal demokratımızdan, bir zamanların en keskin komünist ve demokratik yapılanma yanlılarına kadar, hangimiz yol verebildik gidene, kurduğumuz ailelerde hangimiz bayrak kaldırma cüretini gösterebildik kişisel kapris ve aşağılık komplekslerine.  

Görev bilincinin tersten algılanması denebilir mi, bu kadar hafife alınacaksa.  

Üstün insan ırkı yaratmak isteyen faşistelere onca öfkeye ne gerek vardı o zaman.  

Sadece adı mıdır faşismin tü kaka dedirteni.  

Bugün neredeysek; sadece, hainler alçaklar bunlardır diyebileceğimiz kaç kişi yakınımız, ahbabımız, akrabamız olur.  

Neydik ne olduk demek bile ayıptır.  

Buyduk işte, bu olduk.  

Safça beklentimiz şuydu ki, yalnız ve yalnız kendi çevremiz kadar sanarak her doğruyu- ki doğru görelidir- ama her zaman akıl ve duygularımız kazanır.  

Takrar edeyim, kim neye doğru diyorsa, bizim de aynı doğruya katılmamız, o kişiyle yakınlığımıza bağlıysa ve bugün üzülmeyi hakediyorsak, bırakın bari de bir elin parmakları kadarımız, sessizce, uluorta aynı teraneleri yemeyip içmeyip her köşe başında saçma sapan tekrar etmeden, bazen süzülen gözyaşlarımızla, bazen yandan gülümsemelerimizle, belki birkaçımız birbirimize dövüne dövüne yaşayalım sakince.  

İzleyelim sakince ama yüreklerimiz katılarak ağlamamak için.  

Çok şaşırmış gibi yapmadan.  

Kimseyi hain ilan etmeden, üzülerek, ama başı dik. En çok ta artık insan seçerek.  

Her söyleneni dinleme saygısını hakedip haketmediklerini biraz da bakışlarımızdan anlayıp, süzülüp gitsin yanımızdan bu sadece lafçılar.  

Nasıl olsa yaşar dururuz, nasıl olsa biliriz birbirimizi.  

 
Toplam blog
: 66
: 576
Kayıt tarihi
: 26.01.09
 
 

1963 doğumluyum. İngilizce öğretmeliği yapıyorum. 20 yaşında bir oğlum var. İzmir' de yaşayan şan..