- Kategori
- Şiir
Yok gibi

zaman sürükler adımları
Hergün bir telaş
ayaklarında
koşarcasına atıyor
adımlarını
sözcükler bile öyle
bir acelecilik sanki
her birinde
öylesine selamlar gibi
yürüyüşleri
kanarcasına içmek
değil
sakin akan sıyunu
kaynaklarımın
susadım
bir yudum su gibi
üşürsün
bekleme balkonlarda
rüzgar dokunur
ilki değil baharların
sonundayız der gibi
koptum
sararmış bir yaprağım
tutunamıyorum
incecik dalına
ağacın
yaz yorgunu
eylül gibi
söylemediğin
bir tükenmiş soluk gibi
Sevim Karaman/2013