- Kategori
- Şiir
Yoksun

Belki dört duvar arasındayım, senin hayalinle yorulmuş gözlerim.
Ne zaman başladı nerede bitti.
Ömrüm yollarında heba,
Gönlüm tuzağında viran oldu,
Nereye gittiğimi bilmeden sürüklendim durdum.
Rüzgarına kapıldım yıkıldım,
Selinde boğuldum,
Ateşinde yandım,
Nereye gittiğimi bilmeden sürüklendim durdum.
Masum bir güldü uzattığımda kabul etmediğin,
Baskalarının hayal edipte bulamadığı,
Yüregimi, bastıgında kırılmayacak kaldırım taşları zannettin,
Nereye gittiğimizi bilmeden sürüklendik durduk.
Sevgim yordu seni,
Önceden özlemekten tükenen bedenin,
Söz geçiremedigin yüreğin,
Beni dinlemez, seni dinler olmuş,
Belki ben dört duvar arasındayım,
Senin hayalinle yorulmuş gözlerim,
Yokluğunda sarıldığım resmin,
Acımı dindirdiğim sesin,
Bir de baktım yalan olmuş…
Karşımda duruyorsun, evet karşımdasın biliyorum, görüyorum; ama yoksun,
Konusacak ne cesaretin ne de takatin kalmıs gidiyorsun,
O an gözlerin , beni benden almaya yeten , yitip gideren gözlerin
Canımı acıtan yine de kanatmayan sözlerin yok mu?
Beni senden aldı , aldı ve yoksun!
Koray KESKİN