- Kategori
- Şiir
Şubat - Temmuz

Bizi canlı tutacak olan yegane şey sevgidir.
Kim ne derse desin seviyorum şubatı ,
Kim ne derse desin arıyorum o güzel günleri ,
Lafın geçiyor hep arkadaslar arasında , lafın geçiyor susuyorum ,
Odama çekiliyorum hatıralar canlanıyor gözümde ,
Tek bir resmini bıraktım o günlerden ,
Mavi gömlegin , oturdugumuz parktaki banklar ,
Kafamızı kaldırdıgımızda , geçen kusları seyrederdik ,
Gökyüzüne hayallerimizi çizerdik ,
Sonra sen manasız kalkıp yürürdün ,
Koluna girmeyi çok severdim ,
Subatın soguklugu mana olurdu , ısınırdı içim .
Bazen dönüp gülümserdin bana ,
Beni benden almaya yeterdi ,
Soguk olurdu , bir an sarılırdın ,
Delip geçerdin içimi .
Dedim ya seviyorum Şubatı ,
Onda seni bana yaklastıran bir seyler vardı ,
Unutamam seni vermisti bana .
Kim ne derse desin sevmiyorum Temmuzu ,
Aklıma sensizligi , yalnızlıgi getiriyor ,
Oysa benim hayallerim vardı , içerisinde daima seni yasattıgım ,
Oysa benim süprizlerim vardı , seni bekleyen ,
Hepsi içimde kaldı , çekip alamadım.
Belki temmuzun sıcaklıgıydı seni benden alan ,
Soguk havalardaki gibi sarılmaya ihtiyaç duymayısındandı ,
Hatırladımda yüzüme bile bakmazdın , beni unuturdun .
Ruhunu kaplayan derin hayallere kapılırdın , benim olmadıgım.
Farkederdim ; ama susardım
Neydi ki seni sevdiren !
Neydi yüregimi kaplayan bu acı dolu sevgi ! hiç anlamadım .
Belki Temmuz'un sıcaklıgıydı seni benden alan ,
Bir daha yakalayamayacagım sekilde benden kaçıran …
Koray KESKİN