Yürü yüreğim, gidelim buralardan....!!

Yürü yüreğim
Yürü yüreğim gidelim buralardan aşk bizimle değil
Sana buralarda bişey olsa kimsenin umrunda değil
Anıları acıları bir araya topla yak dağıt külleri
Bizede güler bu hayat nasıl olsa Hiç umrumda değil…(Gökhan Tepe’ye teşekkür)

Yürüsün yürek,

Gitsin, varsın yarasını saracağı ellere..

Varsın gitsin buralarda bir şey olmayacaksa,

Bir kırık gülümseme bile yoksa baktığı yüzlerde… yoksa sözlerde avuntu, avuçlarda sıcaklık, söylenecek iki kelime kalmamışsa....

Yaşanmışlıklarını alsın gitsin..Koysun omuzuna bohçasını, çıkınını tıpkı keloğlan gibi; ben garip bir oğlanım diye, türküsünü de koysun diline…

Yarası derinse yüreğin, çekilsin inine, Varsın ağıtlar yaksın, varsın haykıra haykıra ağlasın, yaşın yaşın aksın gözyaşları …

Elbet birgün kabuğunu saracak bu yürek, tıpkı salyangozlar gibi, eğri büğrü olacak belli,

Nasılsa eğridir kabuk; bir daha ki acının kabuğu, yine eğri tutacaktır bilir bunu yürek…

Bilir de alıkoyamaz ki kendini aşk’a, yaşanılacaklara, başa geleceklere....

Dibe vurmanın acısını yaşamıştır bu yürek,

Nasılsa dibe vurmanın acısı eskisi gibi olmayacaktır, bilir ki tadı başka, acısı başka, hazırlıklıdır yüreğin dili…

Bir başka ellerde, bir başka mevsimde, bir başka yaşamda, bir başka diyarda.… nasılsa eğri kabukludur artık…

Bir daha eski haline kavuşamayacağını bilir yürekte, öyle durur hayata karşı…

Varsın kuşlar gibi cıvıldasın acılar...

Varsın horgörsünler, varsın farketmesinler, varsın görmesinler, dokunmasınlar…

Kimse bakmasada gözlerinin içine taa derininden .. O bilir ..

Bilir ki bir gün arayışı son bulacak, bilir ki bir gün kendisi kazanacak, bilir ki bir gün hak ettiği yerde duracak, bilirki mevsimlerden bahar olacak, papatyalar açacak gönlünde..bilir ki bir gün kabuk bağlaması son bulacak..

Bilir ki yürek, umudun gücü kendinde olduğu müddetçe hep yaşayacak…