Yürüyorum

Gece

Yürüyorum gecenin tenha bir saati

Bedenimi yalayarak geçiyor yaz sıcağı

İncecik bir rüzgar geçiyor içimden

Ben geçiyorum bu kentin ıssız sokaklarından

Kime dokunsam uzak

Kime uzatsam ellerimi kaçak

İnsanlar kilitli kapıların ardında

Kendi küçük dünyalarında mutlu

Kentin sessizliği çarpıyor yüzüme

Bedenim paramparça

Parçalarım kentin dört bir yanında

Her bir parçam ateşe dönüşüyor

Kent alev alev

Yaşıyorum ben harlanan ateşle

Umutlarım pırıl pırıl

Yürüyorum aydınlık sabahlara......

Aklımda sevdiğim şairlerden mısralarla yürüyorum. Yürümeyi unutmuş ve yeniden öğrenen bir çocuk gibi..