- Kategori
- İnançlar
Yüzde 99'umuz Müslümanız. İyi de, nedir bu memleketin hali o zaman? Şükrediyor muyuz gerçekten?
Piknikten sonra
Allah bize “gözler ve gönüller vermiş”, bilinçli bir canlı olarak yaratmış ki yarattığı güzelliklerin farkında olalım[1], yerleri ve gökleri bize boyun eğdirmiş, yani yaşayabileceğimiz şekilde yaratmış, yeryüzünü milyonlarca çeşitle, güzellikle donatmış ki, şükredebilelim. [2]
Ama yol kenarında güzel bir manzara seyretmek için durduğunuzda bile o bölgenin çöplük haline getirilmiş olduğunu görmek hiç de sürpriz değil. Piknik yerleri, sokaklar, sahiller, denizler kirli. Yeşil yok edildikçe su ve toprak da yok ediliyor, yerini çöl ve beton alıyor.
Abdest alırken tırnağı ojeli olsa temizlik tam sayılmıyor diye titizlenen pek çok kişi için temizlik eşikte veya pencerede bitiyor. Evini temizliyor, ama elindeki çöpü çöpe değil sokağa atıyor. Boş çöp konteynerlerinin çevresinde öbek öbek, poşet poşet çöp görmek günlük manzaralardan.
Bugün talan ettiğimiz, kaynaklarını, canlılarını kurutmak için tüketim budalası olmakta yarıştığımız gezegende gelecek kuşaklar bizden kalanı kurtarmaya, çöpleri denizlerden, okyanuslarda yüzen ülke büyüklüğündeki çöp adalarından toplamaya, kendi ihtiyaçları için tekrar işlemeye çalışacak, bize lanet edecekler!
Biz gerçekten şükür ve temizlik duygusuna sahipsek evimiz gibi cadde ve sokaklarımız, piknik alanlarımız tertemiz, çevremiz yeşil, balkonlarımız çiçekli, akarsularımız, göllerimiz, denizlerimiz tertemiz , yurdumuz bir organik ürün cenneti olmalı değil miydi?
Temiz enerji yerine, 1 milyon yıl saklanması gereken çöpünün bile nasıl saklanacağı henüz tam bilinmeyen, nükleer enerjiye bayılanlar da, kayıtsız kalanlar da, en çok karşı çıkanlar olması gerekirken, dindar geçinenler. Başkalarına nükleer enerjiyi övenler çocukları ve torunları için nükleer santral kurulacak veya çöpü saklanacak yerlere yakın ev, arsa alıp geleceğe yatırım yapıyorlar mı? Elbette hayır!
Dünya Allah’ın bize bir hediyesiyse ve biz inançlıysak hediyeye şükür, teşekkür böyle mi edilir? Yapılanın yediğin kaba tükürmekten ne farkı var?
Dünyanın çölleşmesini, buzulların eriyerek “Dünyanın uçlarından eksilmesini” [3] insanlar ciddiye almıyor.
Burası bitince gidecek başka bir Dünya varmış gibi, sorunu hala çevrecilerin, politikacıların veya bilim adamlarının sorunu olarak görmeye devam ediyorlar.
Denizlerdeki canlıların yarısı tükenmiş durumda, çoğunluğun derdi tüketim. Sonraki kuşakların telefon, marka, plastik, çaput ya da villa duvarını yiyemeyeceğini görmekten uzaklar. Bunu anladıkları zamansa iş işten geçmiş olacak.
- Toplam blog
- : 174
- : 4451
- Kayıt tarihi
- : 19.06.09
1958 doğumluyum. Arkeologum. Evliyim. Çocuğum yok. Çalışmıyorum. Yıllarca çalıştıktan sonra, zam..