- Kategori
- Psikoloji
Zamansız zamanlardan, bol vakitlere...
Bazen zaman hiç geçmesin isteriz ya hani, sığmaz dar vakitlere isteklerimiz. Hep daha çok vakit gerekir yapacaklarımız için. Çok olmuştur bana. Patronun verdiği işler üst üste, sorumluluklar arka arkaya, herkez benden bişeyler bekliyor. Derken alışmışım yorgun yaşamaya. Herkezin benden beklemesine, istemesine. Kendimce önemli kılmış olmalı bu beni. Sonra birden çoşkun dalgalar duruldu.Zaman birden yavaşladı. Ne beklediğimi bilmiyordum hayattan. Yeni bir çizgi çizmeliydim. Ne tarafa doğru olacak, sonu nereye varacak .Bilmiyorum ki. Kalem elimde bekliyorum.Zaman durdu. Canım sıkılıyor.
Hadi hayat itele beni diyesim geliyor.Hani hasta olursunuzda tat alma duygunuz yok olur.Öyle tatsız bazı şeyler.Eskiden sevdiğim yapmaya vakit bulamadığım zevklerim, zevk vermez oldu.Koskoca Pazar yapılacak çok şey var, ama ağzımın tadı yok.Zamanında "bir kerede şu çayı sıcak içsem" dediğim günleri hatırlıyorum. Bunu şu an okuyamayan kişiler hala çaylarını soğuk içenler.Bekle beni hayat, geleceğim. Doktorum zaman , ilacımı bulmaya yardım ediyor.Hergün yeni reçeteler geliyor önüme. Bu tedavi sürecinde denenmiş ilaçlarınız varsa yazın.Kim bilir belki benim gibi ağzının tadı kaçmışlar, tad bulmak için sizin reçetelerinizi bekliyorlardır.....