- Kategori
- Anılar
Zar zor banyo yaptım
KARABURUM YENİLİMAN LİMANI
Merhaba,
Sevgili blog okuyucuları içimde acayip yazma enerjisi var güzel şeyler yazmayı istiyorum. Aklıma bir sürü şeyler geliyor aslında günümüzün sorunları varken ölüm, kalım trafik, hastalık ben bunlarla sizleri sıkmak istemiyorum insanları güldürmeye bayılıyorum keşke ben bir komedyen olsaydım.
Dün gece sahura kalktım gün içinde acayip susadığım için 1.5 litre su içtim aman Allah kırmızı başlıklı kızın babaannesini yiyen kurt gibi karnım şişti öleceğimi sandım bir daha asla o kadar su içmeyeceğim.
Bundan birkaç sene önce İzmir'de oldukça şiddetli deprem olmuştu, hem de her defasında saniyede bir arçi depremlerle süslenmişti. Sayısını öğrenmek bile zordu çok fazlaydı gece o ilk şiddetli sallantıdan sonra deprem bitti diyip tekrar yatıp uyudum. Ertesi sabah ege üniversitesine gidip ufak bir operasyon geçirecektim.
Sabah kalktım koridorda yürürken ev hafiften sallanıyordu. Hastaneye gideceğimden aç gitmem gerekti gidip banyo yapayım dedim. Girdim banyoya duş başlığı bir o yana bir bu yana gidiyordu zar zor banyo yaptım.
Sonra da oturup bir güzel süslendim gayette şık giyindim o sırada kapı çaldı bir komşu, ya dedi seni göremedim neredesin sen evde dedim, çıksana dışarı ne işin var evde senin diye kızdı bana, en üst katta oturduğumdan merdiven tam karşımdaydı bir den merdivenlerin gelip gittiğini gördüm kadın ağlayarak kaçtı neyse ben de mantomu giyip dışarı çıktım.
Aman Allah dışarısı ana baba günü bütün komşular diğer apartmanlarda ki herkes sokakta beni görünce kadının biri dedi ki kızım galiba öbür tarafa güzel gitmek için giyinmişsin. Neyse ben bir şey demedim gidip arabayı alayım dedim ama çıkarmak ne mümkün trafik acayip karışık herkes arabaları açmış içinde oturuyor zaten hava kış mümkün değil çıkarmam ama benim hastaneye gitmem gerek bir komşu dedi ki hülya gitme bence doktor filan da kalmamıştır orda
Eh madem dışarı çıktım bari İzmir'de bir resim sergisi açan arkadaşımı ziyarete gideyim dedim. Otobüse binip gittim yollarda kaçışan insanları gördüm her sallantıda panik vardı, resim ve sanat müzesine gittim kimseler yok herkes kaçmış eh bari oraya kadar gittim çarşıda dolaşayım diye düşündüm ama gene de içim içimi yiyordu aslında zor bir karar vermiştim operasyon için ama gidip bir bakayım diye düşündüm taksiye binip egeye gittim gerçekten bir doktor yoktu.
Eve geldim herkes dışarıda insanlar çadır kurmuş arabalar da kalıyor vallahi eve girdim sıcacık yatağımda uyudum. Sallanıyordu ama en önemlisi bence dışarıdan daha güvenliydi hem kaçmak nereye kadardı ölümden kurtulmak mümkün mü...
Bazen düşünüyorum da depremden korkmam gerek evet ama aslında korkularımız içimizde bazen gülmeyi bilmek gerek yürekten birine elini uzatmak ve de sevgiyi görmek gerek çok geç olmadan sevgiyle kalın
- Toplam blog
- : 45
- : 930
- Kayıt tarihi
- : 03.02.08
Merhaba en modern en yeşil ve de yaşamaktan zevk aldığım İzmir' de yaşıyorum. Bornova Suphikoyuncu l..