- Kategori
- Ben Bildiriyorum
Zeki Alasya’nın ardından…

Tiyatro ve sinema sanatçısı Zeki Alasya’yı kaybettik.
Vefat haberinin ardından bir süre üzerimdeki şaşkınlığı atamadım. Ardından içimi derin bir üzüntü kapladı. Gençliğimizin efsane Zeki-Metin ikilisinin Zeki’si artık yok muydu?
Bilgisayarımı açtım, “Yasaklar” oyununu buldum ve bir süre izledim. Kahkahalarla güldüm.
Zeki Alasya’nın öldüğü gün, kahkahalarla güldüm.
Bunu çok az sanatçı başarır; Öldüğü gün bile halkı güldürmeyi...
Zeki Alasya ve Metin Akpınar’ı, Deve Kuşu Kabare Tiyatrosu’nda iki kez izleme şansına sahip oldum. Gülmekten çenemin ağrıdığını hatırlıyorum. Tiyatrolarını çok erken kapatmalarına rağmen, efsaneleşmiş oyunları, kaset ve cd’ lerde her yaştan izleyici ile buluşmaya devam etti.
Hele de o “Yasaklar” oyunu… Aynı oyunu günümüze uyarlasalar, geçmişten bugüne hiçbir şeyin değişmediği bir kez daha gözler önüne serilecektir.
Her sanatçı özeldir, ancak bazıları hayatımızda çok farklı yerlere sahip olurlar. Onları kaybettiğimiz zaman, Zeki Alasya’da oldu gibi, sanki her evden bir cenaze çıkmış gibi oluruz.
Tıpkı Zeki Müren, Müzeyyen Senar, Kemal Sunal, Adile Naşit, Cem Karaca, Fikret Kızılok, Neşet Ertaş, Müslüm Gürses, Barış Manço ve diğerleri gibi. Barış Manço’yu hatırlıyorum da; İstanbul’un hemen her semtinde, dükkânlarda, “Gül pembe” isimli parçası çalınıyordu.
Sanatçılar halka mal olmuş insanlardır. Dini, dili, ırkı, inancı, düşüncesi, etnik kimliği fark etmez. Dünyanın neresinde yaşıyorlarsa yaşasınlar, onlar bütün insanlığa seslenirler.
Yüzümüzü güldürenlerin, sonsuzluk âleminde, gülümseyerek karşılanacağına inanıyorum.
Onlar bize, sıkıntılarımızı, kederlerimizi bir nebze de olsa unutturan çok özel sanatçılardır.
Yaşayanlara selâm olsun. Kaybettiklerimize ise sonsuz sevgi ve şükranlarımızı gönderelim.
Zeki Alasya’ya Allah’tan rahmet, ailesine, sevdiklerine, tüm Türkiye’ye baş sağlığı diliyorum.
O bizi, ardında bıraktığı eserleriyle, her zaman güldürmeye ve düşündürmeye devam edecek.
Nurlar içinde yatsın!
Tülay Hergünlü
İstanbul, 10 Mayıs 2015