- Kategori
- Güncel
Zor Bir Yazı
Tam 95 yıl önce bugün. 29 Ekim 1923'te Cumhuriyet yönetimi ilan etmesi anısına her yıl 29 Ekim günü Türkiye ve Kuzey Kıbrıs'ta kutlanan bu milli bayram bizimdir. Asırlık çınar olmasına 5 yıl kala ellerinde baltayla gezenleri görürseniz şaşırmayın.
Cumhuriyetimizi yaralayanlar oldu bu süreçte. Dünü bilmeden yarını yaşamaya çalışanlar oldu. Oysa bedel ödeyenler sadece ödedikleriyle kaldılar. Onları unutmayanlar mücadeleci ve minnettar kaldı. Asla geçmişini maddeleştirmedi, açgözlülük için tokgözlüymüş gibi mış mış davranmadı.
Fakat kutlamalar kısıtlandı, anmalarımızı, minnetimizi göstermek bile eleştirildi. Hepsini geçtim, sevme biçimimiz bile ötekileştirildi. Oysa CUmhuriyet her renk, ırk ve insan için varoldu. "Biz bir gökkuşağıyız, her birimiz farklı renklerde ve düşüncelerde de olsak, bir arada güzeliz ve bir bütünüz" sözü ne kadar klişeleştirilmeye de çalışılsa, bu söz inadına güzel, inadına daha doğru.
29 Ekim 1998 yılında, Cumhuriyetimizin 75. yıldönümünde, dünyaca ve KKTC'de büyük coşkuyla kutlanan Cumhuriyetimiz tam 20 yıl sonra bugün nasıl kutlanıyor? Yıl 2018 olmuş.
Aynı coşku var mı? Ağızımıza tıkılan kokulu çoraplar kimlerin ayağındaydı? Cumhuriyet çıplak ayaklı anadolu insanının yüreğini içermiyor mu? Zengini ve fakiri eşit gösteren Cumhuriyet değil miydi?
Cumhuriyet soğuğu yok eden, sıcağı sunan bir güneştir. Bu Cumhuriyet, soğuktan ölen iki şehidimizin Cumhuriyeti değil miydi? Sıcağı kim esirgedi onlardan? Kim güneşi kaldırdı başlarından?
Zenginleşmek ve varlık bunlar üzerinden böyle olmamalı.
Bu zor bir yazı benim için. Zorlanıyorum. Cumhuriyet daima yaşayacaktır. Ama her şeyi silen ve tarihini çıkarları basamak yapanların Cumhuriyet'i yoktur.
Sokrates'in sözü ile noktalayalım:
"Tokgözlülük doğal zenginliktir; lüks ise yapay yoksulluk."
- Toplam blog
- : 10
- : 170
- Kayıt tarihi
- : 05.03.14
Konservatuar Mezunu ve Bilgisayar Mühendisiyim. ..