Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
Beş metrekare

Seni çok bilmiş seniii.Çatme dohturlara.Cııız acı biber sürerim yoksa diline.Dohtor olmak goleymi sanıyosun.Sen bi dohtor olda bahalım.Onlar delide olsa dohturdur.Sen olsan delirmezmisin.Hayatın üzerine birde hergün delilerle uğraşmak olursa işin içi nde.Dimi yani.....

07 Eylül 2006 13:11
Üniversiteler aslında ne işe yarar!

Merhaba Seyfi bey.yorumlarınızı ilk defa okudum.Bir hukukçu olarak sizede böyle bir yazı yakışırdı ancak.Keşke tüm hukukçularımız sizin gibi kendilerini paranın o yeşil cazibesinden kurtarıp, ülkenin gidişatı konusunda bilgi ve öngörülerini toplumla paylaşsa.Egitim düzeyi çok düşük ülkemiz insanının buna ihtiyacı var.Dünyanın heryerinde ikinci sınıf vatandaş yerine konulanTürk insanı nın avrupalının tersine kayıtsız şartsız avrupa hayranlığı var.Hal böyle oluncada avrupa amerikadan şırınga edilen herşeye sorgusuz sualsiz teslimiyet sözko nusu.Çünki onlar bir toplumu yoketmenin en kestirme yolunun nerden geçtiğini gayet iyi biliyorlar.Dolayısıyla dün dolaylı yollarla uyuşturulan toplum bugün açık olarak uyuşturulmakta,madde bağımlılarının sayısı gün geçtikçe artmakta ve binlerce ana baba çaresizlik içinde göz göre göre çocuklarının ölümüne tanıklık etmektedir.Onun için toplum olarak artık bu derin kış uykusundan uyanmalı ve üstümüze düşeni eksiksiz yapmalıyız.Bunu atalarımıza borçluyuz

06 Eylül 2006 22:16
Hiçliğe uzandı kolların

Paylaşmak demiştim'ya iştebu!Bu hem seni, hemde beni mutlu etti.Öyle değilmi?Ama itiraf ediyim bende yalnızca mutlu anlarımı paylaşabiliyorum.Diğer zamanlarda insanlardan uzak kalmaya çalışıyorum.İstiyorumki insanlar daima gülen bi Aynur taşısınlar belleklerinde. Gerisini zorda olsa ben hallederim.İnsanlarda buna fazla alışmış galiba zaten, suratım asık olduğu zaman biz diğer Aynur'u istiyoruz diyorlar.Neyse başka bi yazıda belkide yolda giderken tesadüfen karşılaşmak üzere.Çokmu HAYALPERESTİM!Olmaz olmaz deme.HAYATTA NELER OLUYO.BY.

24 Ağustos 2006 17:25
Hiçliğe uzandı kolların

Felaket dedim çünki çok zordur böyle yaşamak.Toplumumuz buna benzer yüzlerce örnekle doludur.Satırlarında yoğun bir dışlanmışlık ve anlaşılamama duygusu gözlemleniyor.Belkide sen kendini anlatamıyorsundur kimbilir.Fakat dedimya bu şekilde yaşamak zor.Kendine orta bir yol bulmak zorundasın.Unutmaki bu dünyada işsizlik ve açlık var,sefalet diz boyu.Yani çok daha önemli sorunlar.Oun için başkalarının seni anlamasını bekleme.Sen kendini anlat belki yanıt aç bir çocuğun gözlerindedir kimbilir!Yada bayramdan bayrama çikolata yiyebilen bir çocuğun gökkuşağı misali parlayan gözlerinde.Burda amacım fakirlik edebiyatı yapmak değil kesinlikle.Yalnizca sahip olduğumuz yetenekleri başkalarıyla paylaşarak,kendimize ve başkalarına daha yaşanılır bir dünya bırakmaktır.Bir gün seninkine benzer bi ruh haliyle dolaşırken bi duvar yazısı çarpmıştı gözüme o günden sonra daha farklı bakar oldum hayata.Umarım senin içinde öyle olur.AYAKKABILARIM YOK DİYE AĞLIYORDUM...AYAKLARI OLMAYAN BİR ÇOCUK GÖRDÜM!Hoşçaka

23 Ağustos 2006 18:48
Toplam blog
: 669
Toplam yorum
: 6100
Toplam mesaj
: 564
Ort. okunma sayısı
: 1482
Kayıt tarihi
: 19.01.07
 
 

Bir on dört mart sabahı güneş henüz arz-ı endam ederken üzeri yongalarla kaplı, küçük pencereli, ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster
 
 
 

 
 
     
     
     
    Sanılanın aksine insanları bir araya getiren fikirler değil şartlardır!